.

Δεν είσαστε συνδεδεμένος.

Welcome, Guest
Username Password: Remember me

TOPIC: Rally Albania 7-14/6/2013

Re: Rally Albania 7-14/6/2013 05 Ιουλ 2013 12:02 #20807

  • Aggelos
  • ( User )
  • OFFLINE
  • Gold
  • Brodovitch
  • Posts: 557
  • Karma: 2
kalexaris wrote:
Αντιγραφή-επικόλληση το IMG και είσαι έτοιμος


διπλοτσεκαρισμενα τα λινκς...

Εδω περα δουλευει μια χαρα...



(ετσι κι αλλιως με το μικρο χρονικο παραθυρο που μου αφηνει για edit, δεν μπορω να κανω τιποτα τωρα πια)
Life should not be a journey to the grave with the intention
of arriving safely in a well preserved body, but rather
to skid in broadside in a cloud of smoke, thoroughly used up,
totally worn out and loudly proclaiming – “Wow! What a Ride!”
(Hunter S. Thompson)

Re: Rally Albania 7-14/6/2013 05 Ιουλ 2013 16:29 #20808

  • Aggelos
  • ( User )
  • OFFLINE
  • Gold
  • Brodovitch
  • Posts: 557
  • Karma: 2
Μεχρι να λυθει το θεμα με τις φωτο,

καντε ενα κοπο και διαβαστε τις περιπετειες μας εδω:

RALLY ALBANIA 2013
Life should not be a journey to the grave with the intention
of arriving safely in a well preserved body, but rather
to skid in broadside in a cloud of smoke, thoroughly used up,
totally worn out and loudly proclaiming – “Wow! What a Ride!”
(Hunter S. Thompson)

Re: Rally Albania 7-14/6/2013 07 Ιουλ 2013 20:18 #20809

  • JOHNVOR
  • ( User )
  • OFFLINE
  • Senior
  • Posts: 102
  • Karma: 0
εμεις που δεν ειμαστε μελη δεν μπορουμε να το διαβασουμε.
Καντε κανενα copy paste εδω και για εμας!!!!!!

Re: Rally Albania 7-14/6/2013 08 Ιουλ 2013 11:05 #20810

  • Aggelos
  • ( User )
  • OFFLINE
  • Gold
  • Brodovitch
  • Posts: 557
  • Karma: 2
θελω πολυ αλλα εδω δεν παιζουν οι εικονες! Χανει πολυ το θεμα... Αν δεν σας ενδιαφερει, ευχαριστως Γιαννη
Life should not be a journey to the grave with the intention
of arriving safely in a well preserved body, but rather
to skid in broadside in a cloud of smoke, thoroughly used up,
totally worn out and loudly proclaiming – “Wow! What a Ride!”
(Hunter S. Thompson)

Re: Rally Albania 7-14/6/2013 08 Ιουλ 2013 11:11 #20811

  • Aggelos
  • ( User )
  • OFFLINE
  • Gold
  • Brodovitch
  • Posts: 557
  • Karma: 2
ΣΑΒΒΑΤΟ 8 ΙΟΥΝΙΟΥ - STAGE 1


Ξυπνημα, κατεβαινω χορτασμενος υπνο απο την κουκετα, ανοιγω πορτα και τεντωνομαι. Ωραια πρωτη μερα για αγωνα. Η χθεσινη εχει ηδη ξεχαστει. Κανω τις gay ασκησεις για τη μεση μου (ανελλειπως, καθε πρωι), βαζω πρωϊνο (η νεα μου σπουδαια ανακαλυψη: Quaker με σοκολατα, απλα γαμανε και τιγκα στους υδατανθρακες) δυο καψουλες Νεσπρεσσο στη μηχανη (ειχαμε και τετοια κολπα - ειπαμε, χλιδη) και λιγο χαζεμα στη μηχανη. Η χθεσινη στολη κρεμμεται κατω απο την τεντα, θα ξαναφορεθει και σημερα.

Ο Βασιλης πιο διπλα ηδη εχει ντυθει να ξεκινησει, εχει χρονο εκκινησης 50κατι λεπτα πριν απο μενα. Χτυπημα στην πλατη, ευχες και αντιο, με την Πολυτιμη και τον Αλεξανδρο ξεκιναμε κι εμεις σιγα σιγα την διαδικασια του ντυσιματος να παμε για εκκινηση και καρτες.

Σημερα το προγραμμα εχει εναν μεγαλουτσικο κυκλο των 326χλμ, με τερματισμο παλι πισω στο Durres. Η πρωτη απλη γυρω στα 80χλμ - ο,τι πρεπει για ξεμουδιασμα, εχει και λιγο χωμα πριν την πρωτη ειδικη. Φτανω με προπορεια, ισα ισα που προλαβαινω τον Βασιλη να παιρνει εκκινηση, και καθομαστε με την Πολυτιμη και τον Αλεξανδρο για ενα καφεδακι στο περιπτερο παραδιπλα, κατεβαζω και δυο τζελακια. Χαλαραααα

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../2-2_zps6d507dd8.jpg
Η Πολυτιμη, ο Αλεξανδρος, και στο βαθος ο Τζοναθαν

Ξεκινημα ειδικης, ολα πανε καλα. Η διαδρομη κυριως φαρδεις, πετρωτους, γρηγορους δασικους δρομους, αρκετη φλαταδουρα αλλα σε μερικα σημεια με πολυ κοπανημα απο τις φυτευτες πετρες να περνανε στα χερια. Η οργανωση απο το προηγουμενο βραδυ εχει προειδοποιησει οτι γινονται εργα στα πρωτα 15χλμ, κι ετσι χρειαζεται ενα κλικ κατω στο ρυθμο και προσοχη μην ερθω μετωπικη με κανα φορτηγο. Πιο κατω εχει μερικα ζορικα whoops που με τα 80+ που πιανω ειναι πολυ διασκεδαστικα, εκτος απο ενα σημειο που ειναι δυο-τρια στη σειρα, και με το που σκαω στο προσωπο του δευτερου θελει το μηχανακι να με φτυσει πανω απο το τιμονι και να ερθει καπακι. Την γλυτωνω αλλα κατοπιν ψυχρολουσιας, ηρεμω λιγο. Μου υπενθυμιζω την τακτικη για σημερα: οχι τουμπες, οχι χασιματα, οχι μαλακιες. Ουσιαστικα ειναι η πρωτη μερα ακομα, πρεπει να μεινουν δυναμεις για τις υπολοιπες εξι…

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../1-2_zps8054f998.jpg
Γρηγορη και απολαυστικη η 1η ειδικη με ευκολη πλοηγηση, ομως η ποδια του κινητηρα ηδη εχει αποχαιρετησει

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...1-2b_zps4f9a56c4.jpg
Ο σατανικα γρηγορος Σλοβακος Eddy Jerak (φιλος απο το Λεπαντο και τον 24ωρο) με χαρακτηριστικο στυλ μαλλιοκουβαραζωπεθαινω

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../1-3_zps418a0306.jpg
Ο Αλεξανδρος επι τω εργω


Αφου πετυχαινω και περναω 4-5 μπροστινους μου μεσα στην Ειδικη, φτανω στο flying, και ξεκιναω κατευθειαν την μικρη απλη που οδηγει στην 2η Ειδικη της ημερας. Η δευτερη ειναι μικροτερη, γυρω στα 60χλμ, και σκεφτομαι οτι αν ειναι παρομοια με την πρωτη, θα μαζεψω αλλους δυο τρεις, αρα ο στοχος για 20αδα σημερα ειναι εφικτος.

Στην αρχη της απλης, βλεπω τον Τσεχο Jiri Kalat, απο τους αρκετα δυνατους αναβατες, καθισμενο δεξια στη σκια ενος δεντρου. Το WR του ορθιο, διπλα του. "Problem?" "Engine, kaput. I think gearbox" "Do you need anything?" "No, thanks, go". Κι ετσι, απλα και αδυσωπητα, ο αγωνας δειχνει το σκληρο του προσωπο.

Φτανωντας στην αρχη της δευτερης ειδικης, ο αγγλος Chris Barwick μου λεει με χαμογελο "ηθελες να το ελαφρυνεις κι αλλο το μηχανακι σου;" "Ε;" απανταω. "Δεν εχεις ποδια στον κινητηρα". Οντως, η μαλακισμενη βιδα μισης στροφης εχει κανει το θαυμα της και η ποδια μου ειναι καπου πισω στο βουνο. Σκατα, εννοειται οτι παρα ολα τα ανταλλακτικα που κουβαλαω απο την Αθηνα, εφεδρικη ποδια δεν υπαρχει. Ψυχραιμια, και θελει πλεον λιγο μυαλο στα οποια ζορικα κομματια με πετρες προκυψουν. Τουλαχιστον ο Chris μου λεει οτι πρεπει να εχει ανταλλακτικο η Patsy Quick (αφεντικο της εμπειρης ομαδας Desert Rose Racing που εχει ερθει με το μεγαλο Ντακαροφορτηγο της - κανονικο κινητο συνεργειο).

Ξεκιναω την δευτερη Ειδικη, αλλα το τερρεν ειναι εντελως διαφορετικο. Σκεπαστο στενο λασπερο δρομακι σε πυκνο δασος, βρεγμενο και γλυστερο οσο δεν παει, με δυο μεγαλες ροδιες στη λασπη σε ολη τη διαδρομη και νερολακουβες που δεν μπορεις να υπολογισεις ποσο βαθειες ειναι. Η ορατοτητα ειναι περιορισμενη, σε σημεια ειναι τοσο σκεπαστος ο δρομος που ειναι σχεδον νυχτα. Δεξια κι αριστερα δεν υπαρχει χωρος για πατημα (απο τη μια πυκνα δεντρα και θαμνοι, απο την αλλη χασιμο και γκρεμος), μονη επιλογη ειναι να κινεισαι πολυ -παρα πολυ- προσεκτικα στη μεση, σε ενα γλυστερο πατημα με 70-80 εκατοστα πλατος το πολυ.

Το χερι στο γκαζι με ακριβεια χειρουργου κουραζει: ελαχιστα παραπανω ανοιγμα και αποχαιρετας τον πισω τροχο που σπινιαρει, διωχνει και πεφτει στο λουκι με τα νερα. Το καπακι και το χαϊσαϊντινγκ δεν αργουν, οπως παραλιγο να διαπιστωσω αρκετες φορες. Εφευγε ο πισω μεσα στο λουκι; Σταματουσες και προ-σεκ-τι-κα παλι ξεκινημα. Σε πολλα σημεια, εκει που νιωθω οτι ο μπροστινος δεν κραταει πλεον στη μεση αναμεσα στα λουκια, δεν υπαρχει αλλη επιλογη απο το να τον οδηγησεις επιτηδες μεσα στο λουκι, να ανοιξεις γκαζι και να κανεις την προσευχη σου οτι δεν θα σε καταπιουν τα βρωμικα νερα.

Οπου μπορεις, κοβεις, και το ανεβαζεις παλι στη μεση με ελαχιστο γκαζι -σχεδον μονο με φορα- αφου γλυστραει παντου διαολεμενα. Γαμησι. Κι εκει που εχω κουραστει απο την αυτοσυγκεντρωση (ευτυχως η πλοηγηση δεν ειναι απαιτητικη, ενας μονο δρομος υπαρχει ουσιαστικα) ερχεται μια ακομα εκπληξη. Λασπη εχουμε, λασπονερα εχουμε, παρε και μπονους φυτευτη πετρα βρεγμενη οπου νομιζα οτι και μονο να κοιταξω το μπροστινο φρενο θα την αρπαξω…

Η ειδικη μοιαζει να διαρκει για παντα, τα χερια διαμαρτυρονται, τα ποδια (αφου δεν οδηγιεται καθιστος) αρχιζουν και κουραζονται. Φτανω στο flying μετα απο μια αιωνιοτητα, και σκαω ενα χαμογελο στον κριτη που δεν εφαγα ουτε μια τουμπα. Με κοιταζει αμηχανα. Ειμαι επιφυλακτικος, νομιζω οτι τα εχω παει σκατα σ αυτη την ειδικη, παρ ολο που δεν με εχει περασει κανεις, και ουτε περασα εγω καποιον. Το αγνωω, σκεφτομαι οτι σημερα ετρεχα με αναβατες που ειχαν θεσεις απο 55-65, κι οτι μπορουσα να κανω σημερα θα το εχω κανει στην 1η ειδικη.

Ακολουθει μια μεγαλη απλη, επιστροφη ξανα στο Durres. Ευτυχως στις απλες δινουν πολυ χρονο και πρεπει πραγματικα να εχεις μεγαλο προβλημα για να αρπαξεις καπελο. Σταματαω σε ενα απο τα απειρα αυτοσχεδια πλυντηρια στην ακρη του δρομου, σχετικα νωρις στην απλη, αναβω κι ενα τσιγαρο επιβραβευσης κι αφηνω τον πιτσιρικα να αναλαβει το εργο του πλυσιματος 5 κιλων λασπης απο το ΚΤΜ και τις μποτες. Δυστυχως, την ωρα που παω να φυγω κανει διακοπες η μηχανη και δεν δουλευει σωστα. Ανοιγω φιλτροκουτι, μαζευω τα πολλα απο το φιλτρο με ενα χαρτομαντηλο, ξαπλωνω το μηχανακι να τρεξει βενζινη απο το φλοτερ, τιποτα. Θελει τουλαχιστον 5 λεπτα για να ξαναπαρει. Σκατα, κι εγω που νομιζα οτι με νεο φιλτροκουτι και φιλτρακια στις εξαερωσεις του καρμπυρατερ ειχα λυσει τα παλια ναζια του EXC. Σημειωνω να το κοιταξω αργοτερα...

Φτανωντας στο μπιβουακ, βγαζω στολη, φευγω καρφι για ντους (ευτυχως η οργανωση σε καθε μπιβουακ εδινε σε ολους τους αναβατες που δεν ειχαν κλεισει πακετο με δωματια δυο κοινοχρηστα δωματια για ντους, τουαλετα κλπ), και υστερα κατευθειαν παω να βρω την Patsy στις τεντες της Desert Rose. Δεν εχει ποδια για το δικο μου μοντελο (2001), εχει ομως μια πλαστικη για 530. Την αγοραζω, 80 ευρω, και επιστρεφω στο δικο μου να δω τι μονταρισμα πρεπει να κανω για να ταιριαξει. Με λιγο κοψιμο και με την βοηθεια του Ισαακ που ψοφουσε να παιξει με το Ντρεμελ, ταιριαζει μια χαρα. Την ασφαλιζω με 3 tie wrap, και στο καπακι παρατηρω οτι δεν εχω πισω τακακια. Απο την αφθονη λασπη της 2ης ειδικης, εχει μεινει μονο μεταλλο.

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../1-4_zps72f5172e.jpg

Ανοιγω το κουτι με τα ανταλλακτικα και βριζω. Εχω φερει 2 ζευγαρια μπροστινα, αλλα κανενα πισω. Μπραβο μαλακα Παντελιδη. Ξανα πισω στην Patsy. Βαζει τα γελια, "my favourite customer", ευτυχως εχει ενα ζευγαρι απο τα παλια τα μεγαλα για το δικο μου. Αλλα 20 ευρω ελαφρυτερος εγω.

Ο Βασιλης σημερα εχει μαζεψει μερικες πολυ ασχημες τουμπες. Σπασμενο μαρσπιε, ο πυργος με τα οργανα στραβος, η μια χουφτα σπασμενη και ο Μπιλλ με νεα χρωματα μπλε μοβ στα πλευρα του. Θελω να αλλαξω πισω λαστιχο (ετρεχα ακομα με φαγωμενο απο τη Ναυπακτο) αλλα ειμαι ασχετος στο να αλλαζω mousse με λεβιεδες, και τον λυπαμαι να τον χωσω να με βοηθησει. Φερνω τον ξεμονταδορο διπλα απο κει που καθεται, και του ζηταω να επιβλεπει και να μου λεει οδηγιες. Μετα απο 25 λεπτα, εχω καταφερει την πρωτη μου αλλαγη με mousse. Ειμαι περηφανος, και το γιορταζω δεοντος: ενα πιατο προβρασμενο ρυζι με μια κονσερβα τονο και κασιους. Γκουρμε χλιδη.

Το βραδυ, η γνωστη ρουτινα. Παραλαβη roadbook της επομενης μερας και briefing μια ωρα αργοτερα. Ο Εντβιν μας εξηγει οτι η επομενη μερα ειναι μεγαλη και κουραστικη. 409χλμ, με δυο ειδικες, 150χλμ η πρωτη και 43χλμ η δευτερη. Δινω σημασια στους ανεφοδιασμους, το ΚΤΜ μου βγαζει αυτονομια 155-160χλμ το πολυ. Επισης, δεν εχω προλαβει να αλλαξω τα O-ring στο καρμπυρατερ, και σταζει αδιακοπα βενζινη απο την βιδα του μειγματος απο κατω (καθε βραδυ κλεινει το ρακορ αυστηρα). Ελπιζω να μην επηρρεασει την αυτονομια μου. Με ανεφοδιασμο 5χλμ πριν μπω στην πρωτη ειδικη, δεν εχω κανενα περιθωριο για χασιμο. Αν μεινω απο βενζινη μετα το flying δεν τρεχει και τιποτα, υπαρχει και σερβις ποιντ πολυ νωρις στην δευτερη απλη και ολο και καποιος με Ντακαρισιο ντεποζιτο θα μου δωσει κανα λιτρο για να με βγαλει. Ευτυχως οπως ειπαμε οι χρονοι στις απλες εναι πολυ χαλαροι.

Τα αποτελεσματα βγαινουν λιγο αργοτερα, βλεπω οτι εχω γραψει 16ο χρονο σημερα. Χαιρομαι, νομιζα οτι τα ειχα παει χειροτερα. Ισως επειδη δεν χαθηκα και δεν επεσα πουθενα. Η αυριανη μερα ειναι και μερα transfer, δηλαδη το μπιβουακ μεταφερεται ολο στο Pogradec, μια πολη διπλα σε λιμνη τερμα ανατολικα, στα συνορα με τα Σκοπια. Αυτο σημαινει οτι περα απο τις υπολοιπες εργασιες στα μηχανακια, εχουμε και καμμια ωρα δουλεια να βοηθησουμε τον Ισαακ και τον Σπυρο να μαζεψουν οσο πιο πολλα πραγματα γινεται (τεντες, τροχους, λαστιχα) για να μας συναντησουν εκει αυριο το απογευμα.

Ο Βασιλης -παρα την ασχημη τουμπα του- εχει γραψει 12ο χρονο σημερα, η Τιμη 45ο και ο Αλεξανδρος 57ο. Χωρις καποιες σημαντικες απωλειες, η ομαδα παει δυνατα. Πεφτω για υπνο πιο κουρασμενος απο χτες, και υστερα απο 2-3 σελιδες διαβασμα σβηνω κατα τις 11. Το ξυπνητηρι εχει μπει για τις 5.30 το πρωι, αφου ξεκιναω σχετικα νωρις 16ος, τεσσερα λεπτα μετα τον Βασιλη…
Life should not be a journey to the grave with the intention
of arriving safely in a well preserved body, but rather
to skid in broadside in a cloud of smoke, thoroughly used up,
totally worn out and loudly proclaiming – “Wow! What a Ride!”
(Hunter S. Thompson)

Re: Rally Albania 7-14/6/2013 08 Ιουλ 2013 11:14 #20812

  • Aggelos
  • ( User )
  • OFFLINE
  • Gold
  • Brodovitch
  • Posts: 557
  • Karma: 2
ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΙΟΥΝΙΟΥ - STAGE 2
Durres - Pogradec




Πολυ πρωινο ξυπνημα, χαραμα. Οι κινησεις ομως γινονται αυτοματα πλεον: καφες, τσιγαρο, ασκησεις, πρωινο, μπιντε, γεμισμα του camelbak με ισοτονικο, περασμα roadbook, duct tape στο καπακι του roadbook με ιδανικους χρονους απλων, ντυσιμο και γρηγορα στην εκκινηση πισω απο τον Βασιλη. Στο λεπτο πριν απο μενα ξεκιναει η αγγλιδα Patsy Quick, ονομα και πραγμα.

Παρενθεση: Η Patsy ειναι θρυλος στα Ραλλυ, οχι απλα επειδη ειναι γυναικα. Εκτος του οτι παραλιγο να χασει τη ζωη της (αφαιρεση σπληνας) σε παλιο αφρικανικο Ντακαρ το 2003, εγινε η πρωτη αγγλιδα αναβατρια που τερματισε αυτο τον αγωνα το 2006. Απο τοτε, διατηρει μια απ τις πιο γνωστες ομαδες σαππορτ και σχολη οδηγων για αγωνες Ραλλυ και για το Ντακαρ, την Desert Rose Racing. Τσακαλι, χαμογελαστη, με αγγλικο χιουμορ που τσακιζει κοκκαλα, και που οταν αγωνιζεται μετατρεπεται σε αλεπου. Σβελτη, συγκεντρωμενη, χωρις απωλειες και δραματα και σχεδον αλανθαστη πλοηγος. Γνωριστηκαμε πρωτη φορα περσυ στις Σερρες οπου ειχε ερθει αναγνωριστικα με μια ομαδα αγγλων και ενθουσιαστηκε…

Πιανω την Patsy λοιπον στην απλη, και με μερικα χαζα νοηματα συμφωνουμε να την οδηγησουμε παρεα. Προς το τελος η απλη περναει μεσα απο μια μεγαλη πολη οπου επικρατει χαος. Εργα στους δρομους, νευριασμενοι οδηγοι, σκονη, φασαρια, πεζοι απο παντου. Στο roadbook, σημειωμενα ξεκαθαρα ειναι το τελευταιο βενζιναδικο, 5χλμ πριν την αρχη της μεγαλης πρωτης ειδικης. Σταματαμε, γεμιζουμε, αλλα εγω μενω πισω και αγοραζω 2 μισολιτρα νερου. Τα γεμμιζω βενζινη.

Εχω ενα κακο προαισθημα σημερα, θελω να κουβαλησω ενα λιτρο βενζινη επανω μου εξτρα, παρα τον κινδυνο. Βαζω τα 2 μπουκαλακια σε ορειβατικο υδατοστεγες πουγγι, και τα χωνω μεσα στο σακιδιο πλατης, τουλαχιστον να μην ειναι εκτεθειμενα χυμα.

Πρωτη Ειδικη, 150χλμ. Τα λεμε λιγο με τον Βασιλη ο οποιος φευγει 4 λεπτα πριν απο μενα. Πλησιαζει η ωρα μου, παω παραπερα για το τελετουργικο κατουρημα πριν απο καθε ειδικη, γυρναω να δω την Patsy να παιρνει εκκινηση, και παιρνω εκκινηση ενα λεπτο μετα.

Η αρχη της ειδικης παλι ανοιχτη, σχετικα γρηγορη, καποια στιγμη γυρω στο 30 χιλιομετρο πιανω μπροστα μου την Patsy, πριν απο ενα ανηφορικο σκεπαστο με φυτεμενη πετρα. Παιρνω την επανω μου, την προσπερναω και ανοιγω για να την αφησω πισω. Η Patsy ομως εχει αλλη ιδεα. Ως παλια καραβανα, με ακολουθει σταθερα σε αποσταση 50 μετρων. Οπου σταματαω και δισταζω (σημερα το roadbook εχει μερικες ασαφειες, καποιες αποστασεις δεν κουμπωνουν), αυτη δεν πλησιαζει για να "συσκεφτουμε", καθεται πισω και περιμενει να κανω το λαθος για να με αφησει. Ειπαμε, αλεπου.

Μας πιανει λιγο πιο κατω ενας πολυ γρηγορος πιτσιρικας απο την Τσεχια, ο Boris. Ξεκινουσε πριν απο εμας, αρα εχει φαει χασιμο πιο πισω. Στο 60χλμ της ειδικης, η διαδρομη αφηνει τον κεντρικο χωματοδρομο και μας χωνει αριστερα σε ενα δυσβατο, χορταριασμενο ανηφορικο κομματι. Αφηνω τον Boris να πλοηγει μπροστα, αλλα εχω το νου μου συνεχεια στο roadbook αντι να τον παρω στα τυφλα "ταξι". Η Patsy ακομα πισω μας, ελεγχει. Ο Boris αλανθαστος, και μολις αρχιζει και κατηφοριζει ο δρομος, ανοιγει γκαζι κι εξαφανιζεται.

Παλι οι δυο μας με την αγγλιδα, αλλα σκεφτομαι οτι εδω μπορω να κανω τη διαφορα, τα γρηγορα κατηφορικα μου αρεσουν. Ανοιγω, και, οντως, μετα απο καμμια 10αρια χλμ που κοιταζω πισω μου, η Patsy πουθενα. Γεμιζω αυτοπεποιθηση, και εκει ακριβως ερχεται η καταστροφη.
i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../2-3_zpsd2d390ec.jpg

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../2-7_zps4ac37110.jpg
Η Patsy στην πρωτη ειδικη

Σε μια πολυ απλη -ηλιθια απλη- τουλιπα (διχαλα, αριστερα), το μυαλο μου αντι να σκεφτει παθαινει μπλακ αουτ (μαλλον πηγαινα και πιο γρηγορα απ οτι μπορουσα να διαβασω, ειχα καυλωσει με το τερρεν), και στη διχαλα λοιπον ο ΜΑΛΑΚΑΣ μπαινω δεξια. Υπο κανονικες συνθηκες, θα καταλαβαινα το λαθος μου στην επομενη τουλιπα που ηταν 2 περιπου χλμ παρακατω. Δεν θα μου καθοτανε, θα εχανα λιγο χρονο και θα επεστρεφα με κανα 3λεπτο χασουρα.

Κι ομως - σπαει ο διαολος το ποδαρι του, και παρ' ολο που ειμαι λαθος, η επομενη τουλιπα (ενα αριστερα-δεξια περασμα πανω απο μια γεφυρα, με δρομο δεξια που αγνοω) υπαρχει και στην λαθος διαδρομη. Ιδια ακριβως τουλιπα η πουτανα. Ε, αφου κουμπωσε λοιπον κι η αυτη, εννοειται οτι νομιζω οτι παω μια χαρα. Η επομενη δεν καθεται, αλλα επειδη ειχε μερικες ασαφειες το roadbook στην αρχη της ημερας, την αγνοω, και περιμενω να μου κουμπωσει η επομενη. Δεν ερχεται ποτε. Πανικος. Παω πισω. Ξαναβρισκω την (λαθος) γεφυρα μου. Το δοκιμαζω απο τον δεξιο δρομο που υποτιθεται αγνοω… 2 χιλιομετρα γαμησι κατηφορικο με λασπη και νεροφαγωματα, αδιεξοδο. Ξανα πισω, τωρα ανηφορικο με πολλη λασπη. Γαμω της γης τον αξονα.

Πισω ξανα στη λαθος γεφυρα. Σταματαω. Σκρολλαρω το roadbook παρακατω μπας και παρω καμμια ιδεα. Δειχνει οτι κανονικα επρεπε 2 τουλιπες μετα την (σωστη) γεφυρα να βρω μια λιμνουλα να εφαπτεται του δρομου δεξια μου. Εγω ομως ειμαι σε πολυ ορεινο μερος, αποκλειεται -σκεφτομαι- να υπαρχει λιμνη εδω πανω. Πρεπει να κατηφορισω. Φευγω απο τη λαθος γεφυρα, προσεκτικα (μην τυχον ερχεται κανας αλλος) κανω αλλη μια τουλιπα πισω, φτανω στη διχαλα οπου μαλακιστηκα μεγαλοπρεπως, και καταλαβαινω που τα σκατωσα. Μαλακα Παντελιδη. Εχω κανει περιπου 10χλμ τζαμπα, εχω καψει παραπανω βενζινη, μπορει και να μεινω μεσα στην ειδικη, κι εχω χασει ουτε ξερω ποσο χρονο κανοντας τον εξερευνητη.

Γεμιζω το ντεποζιτο με τα 2 μπουκαλακια που κουβαλαω στην πλατη, και συνεχιζω σωστα με νευρα. Να λοιπον και η καργιολα η σωστη γεφυρα, να και η σκατο-λιμνη, ολα κουμπωνουν τελεια. Πολλα νευρα. Κοιταζοντας τον χρονο της Patsy αργοτερα το βραδυ, καταλαβα οτι πρεπει να εχασα περιπου μιση ωρα απο το λαθος μου. Προς το τελος της ειδικης, εχει ενα υπουλο κομματι πλοηγησης, αλλα για καλη μου τυχει εχω πιασει εναν ολλανδο, τον Leppink, 50αρης και παλια καραβανα (οργανωνει το Breslau Rally). Με λιγο "οσφρηση" και ρωτοντας κατι ξυλοκοπους σε ενα λιβαδι για το που πεφτει ενα τουνελ που ανεφερε το raodbook, βρισκουμε τη σωστη διαδρομη σχετικα ευκολα. Τον περναω λιγο παρακατω, το ρακορ εχει ηδη γυριστει στη ρεζερβα, και η μονη μου ανησυχια ειναι να με βγαλει μεχρι το flying.

Ευτυχως, το καλογραμμενο roadbook στην αριστερη στηλη, σε καθε τουλιπα, εχει σημειωμενη και την υπολοιπη αποσταση μεχρι το τελος της ειδικης. Μενουν 8 χιλιομετρα ακομα. Εκει στο τελος, κι αφου το ενα οργανο εχει δειξει οτι εχω κανει 167χλμ απο το τελευταιο γεμισμα (συν το εξτρα λιτρο που προσθεσα), αρχιζω και οδηγω σαν ταριφας, μια σχεση επανω και χωρις να ανεβαζω στροφες για να με βγαλει.

Ανακουφιση, φτανω στο flying, και στο καπακι φευγω για το σερβις ποιντ που ειναι λιγο παρακατω στις αρχες της 2ης απλης. Εχει κι ενα καφενειο οπου εχουν ηδη αραξει ο Eddy και η Zornica και πινουν μια μπυρα. "Why are you so slow today?" με πειραζει ο Σλοβακος. "My brain farted" του απανταω. Γελαμε, πινω μια λεμοναδα, παρακατω σε ενα κοντινο βενζιναδικο γεμιζω φουλ και πεταω τα 2 αδεια μπουκαλακια απο το σακιδιο.

Στην απλη οδηγω παρεα με τον Erwin, εναν ολλανδο που τρεχει με θρυλικο XR 440. Στον πρωτο μαναβη που βρισκουμε σε ενα χωριο σταματαμε και τρωμε απο 3 μπανανες ο καθενας. Συμπληρωνω και με ενα παστελι, του δινω το μισο. Απο τη ζεστη και απο την μεγαλη ειδικη τα εχουμε παιξει. Το ισοτονικο, απο 3 λιτρα που κουβαλουσα το πρωι ειναι ζητημα αν εχει μεινει μισο. Ευτυχως φτανουμε στη 2η ειδικη με μια ανετη προπορεια, μια ωρα περιπου. Αναβω τσιγαρο, συμπληρωνω ισοτονικο στην πλατη και χαπακωνω αλλα 2 τζελακια. Πειναω σαν λυκος.

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../2-6_zpscbee5584.jpg
Ο Erwin με το XR 440 του

Η δευτερη ειδικη ειναι μικρη, μολις 43χλμ. Φτανω νωρις, και αποφασιζω, αφου δεν υπαρχει ποινη προπορειας, να μπω κανα μισαωρο πριν, να τελειωνω με τη σημερινη μερα. Κουβεντιαζουμε λιγο μ' εναν ακομα ολλανδο που καθεται στη σκια, τον Diederick, με ρωταει αν με πειραζει να μπει πριν απο μενα, προς Θεου, του λεω, μπες και θα μετρησω 2-3 λεπτα πριν μπω κι εγω. Ο αγωνας πρεπει να εχει απλωσει πολυ μετα την μεγαλη 1η ειδικη. Η ειδικη μας περναει απο κατι ορεινα λιβαδια οπου εχει αρκετα multiple tracks (διαλεγεις οποιο θες και σε βγαζει στο ιδιο σημειο ανεξαιρετως), εκει ειναι στημενος και ο Ιταλος φωτογραφος, του φωναζω ενα Ciao στα γρηγορα και συνεχιζω με βαρεια καρδια. Σημερα σκεφτομαι, γαμησα τον αγωνα μου, του εσκισα τα πρεκια.

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../2-4_zps9b785f3d.jpg
Στην δευτερη ειδικη


Το υπολοιπο της ημερας βγαινει ανετα, στην τριτη και τελευταια απλη κατηφοριζει η ασφαλτος προς το παραλιμνιο Pogradec, το φως εχει αρχισει και πεφτει πισω απο τα βουνα, και οδηγω πιο σβελτα για να εχω ανεση χρονου για το μηχανακι και τις προετοιμασιες που πρεπει να γινουν για αυριο. Σε πλυντηριο πλενω μονος μου γρηγορα το ΚΤΜ, ουτε σαπουναδες ουτε τιποτα, παλι κανει διακοπες μετα το πλυσιμο. Βριζω. Φουλαρω ξανα σε βενζιναδικο για αυριο και φτανω στο μπιβουακ. Βρισκω τον Βασιλη, Ισαακ και Σπυρος εχουν ηδη στησει και η Τιμη εμφανιζεται σε λιγο. Ο Αλεξανδρος πουθενα. Σκατα.

Αμεσως μετα το ντους, πλακωνομαι στο φαγητο, λιμοκτωνω, τρωω ο,τι βρω μπροστα μου. Μπανανες, τονο απο κονσερβα, ρυζι, ο Ισαακ κι ο Σπυρος εχουν φτιαξει τρελλη μακαροναδα την οποια καταβροχθιζω. Συνεχισω με αμυγδαλα και κασιους. Μπισκοτα. Τα παντα ολα μεσα. Για επιδορπιο πινω κι μια σκονη recovery μπας και συνελθω.

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../2-5_zps14c4f30a.jpg
Ο Βασιλης επιδιορθωνει παλι κατι λεπτομερειες στον πυργο του

Το βραδυ παλι η γνωστη ρουτινα. Κατ' αρχην roadbook, σταμπιλαρισμα, περασμα στον πυργο. Το briefing το αγνοω, εχει παει η Πολυτιμη να κρατησει σημειωσεις για ολους μας. Εγω παραμενω στην τεντα, τσεκαρω εξωνυχιστικα το μηχανακι μετα απο μια τοσο μεγαλη μερα, αλλαζω λαδια, φιλτρο αερα και κανω σφιξιματα παντου. Τα ρουλεμαν του μπροστινου τροχου, αν και ηταν λιγο σκληρα απο την Αθηνα, δεν εχουν τζογαρει ακομα. Ζαντες, ακτινες ΟΚ. Λαστιχα και mousse μια χαρα.

Πετυχαινω την Patsy στη γραμματεια, "Που στo διαολο εξαφανιστηκες σημερα;" με ρωταει, "εγω επρεπε να σταματησω για πιπι μεσα στην ειδικη, νομιζα οτι θα εχεις εξαφανιστει μπροστα". "Καταστραφηκα" της απανταω, "εκανα μοτο-αλπινισμο". "Better you than me mate" με χαμογελο. Να σου κι απο διπλα ο Chris "Angelo, you're supposed to bloody navigate. If she beats both of us, we'll never hear the end of it". Κουφαλες, σκεφτομαι, και γελαμε.

Λεω στον Βασιλη για τις διακοπες που μου κανει το μηχανακι μετα τα πλυσιματα. Δια της εις ατοπον απαγωγη, αφου εχω απορριψει το φιλτροκουτι και τις εξαερωσεις του καρμπυρατερ, μενει να στεγανοποιησω την πιπα του μπουζι. Βγαζω, καθαριζω και σφραγιζω πολυ καλα με μονωτικη ταινια, ψεκαζω και ελαχιστο contact spray, κι ελπιζω οτι θα εξαφανιστει πια το προβλημα.

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../3-6_zpsa72de482.jpg
To τσαρδι μας στο Pogradec, διπλα στην Τσεχικη ομαδα.


Προετοιμασιας συνεχεια. Βαζω να φορτισουν τα 2 κινητα (ελληνικο αλβανικο), η στολη τρωει φουντο στη σακουλα, εχει μαζεψει 3 κιλα λασπη μονο το παντελονι. Νεο συνολακι για αυριο, νεο ξεκινημα. Γεμιζω ισοτονικο το σακιδιο, φαγητα τζελακια στη μπανανα, μ' εχει πιασει αμοκ με την διατροφη. Μαθαινω οτι ο ενας ολλανδος της παρεας, ο Γκιγιομ, πηρε τηλεφωνο την οργανωση στην δευτερη απλη και ζητησε μια ωρα εξτρα γιατι ενιωθε εξαντλημενος. Κριμα μια ωρα ποινη σκεφτομαι.

Καποια στιγμη, εχει νυχτωσει για τα καλα, φτανει ο Αλεξανδρος. Χειροκροτηματα ολοι, φαινεται εξαντλημενος. τον βοηθαμε λιγο, αλλα ετσι κι αλλιως η μερα αυριο ξεκιναει αργα και φευγει απο τους τελευταιους.

Η Πολυτιμη επιστρεφει απο το briefing με μια μικρη αλλα σημαντικη διορθωση, σημειωνουμε σε μια τουλιπα στο τελος της ειδικης ενα δρομακι δεξια που ειχε ξεχαστει στην αποτυπωση. Εχουν ανεβει και τα αποτελεσματα. Ο Βασιλης σημερα εχει σκισει με χρονο 4.38 στις ειδικες, εγω με το καταστροφικο χασιμο κανω 6.01. Ειμαι 26ος σημερα, και 17ος γενικης μαζι με τις γουρουνες, αρα καπου 15ο μηχανακι. Καπως σαν να περιοριστηκε η καταστροφη. Η Πολυτιμη εχει κανει 6.28, και ο Αλεξανδρος που εφτασε πολυ αργα στο μπιβουακ 7.56.

Η αυριανη μερα ειναι σχετικα μικρη, ενας κυκλος που θα μας επιστρεψει παλι στο Pogradec, 77χλμ συνολο με μια ειδικη των 40χλμ.

Πριν πεσω για υπνο καυτηριαζω και μια βελονα ραψιματος για να σκασω τις ολοφρεσκες φουσκαλες στα χερια μου. Παρα το τεϊπ που βαζω ευλαβικα στα χερια καθε πρωι, δεν την γλυτωνω. Ενα τσιγαρο, λιγους ξηρους καρπους ακομα και υπνο. Ευτυχως το ξυπνητηρι μπαινει σε νορμαλ ωρα: 7.30

....
Life should not be a journey to the grave with the intention
of arriving safely in a well preserved body, but rather
to skid in broadside in a cloud of smoke, thoroughly used up,
totally worn out and loudly proclaiming – “Wow! What a Ride!”
(Hunter S. Thompson)

Re: Rally Albania 7-14/6/2013 08 Ιουλ 2013 11:17 #20813

  • Aggelos
  • ( User )
  • OFFLINE
  • Gold
  • Brodovitch
  • Posts: 557
  • Karma: 2
ΔΕΥΤΕΡΑ 10 ΙΟΥΝΙΟΥ - STAGE 3
Pogradec - Pogradec



Μετα την μεγαλη χθεσινη -σχεδον 11ωρη- μερα, σημερα ολοι ειμαστε ευγνωμονες για τα λιγα 77χλμ, με μια μονο ειδικη των 40χλμ.

Ξεκινανε πλεον και σιγα-σιγα οι τακτικες. Ολο και περισσοτεροι αναβατες περνανε τον χρονο τους εξω απο τη γραμματεια, φωτογραφιζουν και μελετουν τα προσωρινα overall αποτελεσματα μεχρι και την χθεσινη μερα. Αναμεσα τους κι εγω. Για θεση στη γενικη ουτε κουβεντα, ειμαι καπου 15ο μηχανακι, αλλα το ενδιαφερον -και στοχος- ειναι ενα βαθρο στην κατηγορια μου, την Μ2 (over 450).

Η γενικη προς το παρον ηγειται απο τον Christian Pastori ο οποιος δινει φοβερη μαχη με τον εξισου γρηγορο Andrea Cosentino (ειχαν κανει το 1-2 περσυ στις Σερρες. Ο Pastori, νικητης του περσυνου Rally Albania, ειχε και τρομερη μαχη με τον Βασιλη στο Λεπαντο οπου νικησε ο Μπιλλ). Ο Bασιλης ειναι πενταδα, μαζι με τον αυστριακο Remmelink και τον ιταλο Giovanni Stigliano. Ακολουθει ο πιτσιρικας Boris Vlha, λιγο πιο πισω στη 6η θεση.

Αυτοι οι πρωτοι εξι ειναι οι εξωγηινοι του αγωνα. Λειπει απο το παρεακι τους ο Τσεχος Klimciw. Δευτερη μερα του αγωνα, τον πηρε τηλεφωνο η γυναικα του να γυρισει αμεσως σπιτι. Ειχε πλημμυρισει απο τις τρομερες βροχες που επεφταν εκεινη την εποχη στην κεντρικη Ευρωπη. Συν αυτοις, κατεβαινει απο το motorhome το επομενο πρωι και σπαει τον αστραγαλο του. Να γελαει κανεις ή να κλαψει;

Στην Μ2 λοιπον, εκτος απο τον απιαστο Pastori, τα υπολοιπα σκαλια (2-3) του βαθρου μοιραζονται αναμεσα σ' εμενα και τον Σλοβακο Anton Zboran. O Zboran ειναι δευτερος στην κατηγορια, περιπου 19 λεπτα μπροστα μου. Πρεπει να γινει μαχη σκεφτομαι, ειμαστε περιπου το ιδιο γρηγοροι σαν οδηγοι, οποτε να τα καλυψω μονο με οδηγηση δυσκολο. Μαλλον με μηχανολογικη ατυχια ή με πλοηγηση ή με καποιο κολλημα σε τεχνικο κομματι θα παιχτει το παιχνιδι.

Σημερα, στα 40χλμ ειδικης, το πολυ να παιξουν αλλα 2-3 λεπτα διαφορας μεταξυ μας, αναλογα ποιος θελει να πιεσει, και αν αξιζει σε τοσο μικρη ειδικη.

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...3-12_zps1dd9770b.jpg
Απο την εκκινηση της πρωινης απλης. Κυριες και κυριοι, ο θεος ιταλος Vladimiro Brezzi, ετων 58 και νικητης της κατηγοριας Μ6 (seniors). Απλα προσκυναω

Ξεκιναω την ημερα απο την 26η θεση, o ουρανος ειναι γκριζος, σχεδον μαυρος. Για την απλη φοραω αδιαβροχο παντελονι, γαντια και τζακετ. Στην εκκινηση της ειδικης τα βγαζω και χωνω το παντελονι στο τσαντακι του πισω φτερου, το τζακετ μπαινει κατευθειαν στο σακιδιο πλατης, τα γαντια αλλαζουν με κανονικα. Γενικα εχω τεραστιο θεμα με τη ζεστη, δεν την αντεχω. Ουτως η αλλως τελικα δεν εχει βρεξει στην απλη παρα μια 2λεπτη μπορα, θα το ρισκαρω. Στη χειροτερη θα ξαναφορεθουν στην επισης μικρη απλη της επιστροφης.

Εκκινηση, 3-2-1 Go! H ειδικη παλι ξεκιναει με ανοιχτο κομματι, γρηγορο, περναει απο ενα πανεμορφο λιβαδι ψηλα. Το χωμα νωπο, το κρατημα φανταστικο, οι ταχυτητες καπου αναμεσα 50 και 80. Ολα βαινουν καλα, γρηγορα κομματια ως επι το πλειστον, η πλοηγηση ευκολη και χωρις παγιδες.

Στη μεση της ειδικης, ξαναβλεπω δεξια μπροστα στα 150 μετρα τον Alessio, τον ιταλο φωτογραφο. Γαμω, σκεφτομαι, κατσε να ανοιξω λιγο γκαζι… λαθος. Η μουσιτσα ο ιταλος εχει κατσει ακριβως μετα απο κατι αποτομα whoops που δεν φαινονται, εγω πλησιαζω με παραπανω ταχυτητα απ' οτι πρεπει. Πλακωνομαι στα φρενα και διαλεγω την αριστερη -πιο ομαλη- γραμμη, γλυτωνοντας κωλοτουμπιδι spettacolare την τελευταια στιγμη.

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../3-1_zps9356e5f5.jpg
Γαμωτ-γαμωτ-γαμωτ...

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../3-2_zps43d75147.jpg
Παρ το αλλιως...

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../3-3_zpsbc3a563b.jpg
Χαμογελαν και τα μουστακια μου απο αυτο που μολις γλυτωσα

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...3-10_zps8186e96c.jpg
ενας λιγοτερο τυχερος στο ιδιο σημειο

"Αρχιδακι φωτογραφε" σκεφτομαι απο μεσα μου αφου περασω. "Εστησες καρτερι να βγαλεις ψωμι στο πιο επικινδυνο κομματι"

Λιγο παρακατω η ειδικη τελειωνει αναιμακτα. Σταση 10 λεπτων στο flying, κουβεντα με αλλους 2-3 αναβατες, ολοι σημερα περισσοτερο χαμογελαστοι και χαλαροι, καμμια σχεση με τα χτεσινα δολοφονικα βλεμματα που εβλεπες σε ολους.

Στο 10 λεπτο που περιμενω δεν εμφανιζεται ουτε η Πολυτιμη ουτε ο Αλεξανδρος, ο Βασιλης σιγουρα εχει φυγει πιο πριν για το μπιβουακ. Ξεκιναω την απλη με τον Jonathan (τον ολλανδο φιλοξενουμενο), που αρχιζω να τον συμπαθω ολο και περισσοτερο. Πιτσιρικας σχετικα (γυρω στα 29), παντα θετικος και χαμογελαστος. Ειχαμε ξανα-συναντηθει παλιοτερα και στον 24ωρο περσυ και στο Λεπαντο, αλλα δεν ειχαμε ανταλλαξει πολλες κουβεντες.

Φτανουμε στο Pogradec, και λιγο μετα τη γνωστη μετα-αγωνιστικη ρουτινα, φτανει η Πολυτιμη. Φωνες, "μπραβο!" και τα σχετικα, αλλα απο το βλεμμα της μεσα απο το κρανος καταλαβαινω οτι κατι δεν παει καλα.

Ξεκαβαλαει διστακτικα, κουτσαινει ασχημα. "Τι εγινε ρε Τιμονελ;" "Τουμπα. Επεσε το τιμονι πανω στο αριστερο ποδι, ποναει πολυ"

Σκατα. Φωναζουμε τον γιατρο της οργανωσης. Ζηταει ακτινογραφια. Λιγο αργοτερα, η ακτινογραφια θα δειξει σπασμενο αριστερο μεταταρσιο. Η Τιμη θελει να συνεχισει, ειναι απαρηγορητη. Το ποδι εχει γινει τουμπανο. Ξαναερχονται οι γιατροι της οργανωσης, τους εκλιπαρει να βρεθει ενας τροπος να συνεχισει αλλα την αποθαρρυνουν. Δεν θα μπορει να πατησει ποδι αν χρειαστει να κρατησει το μηχανακι σε καποιο δυσκολο σημειο. Το κοριτσι δεν μιλιεται, και ειναι λογικο. Τοσο χρονο τρεξιματος για προετοιμασια, τοσα εξοδα, και να βγαινεις εκτος την δευτερη μερα του αγωνα ειναι μεγαλη γκαντεμια, αλλα απο την αλλη οχι και ο,τι χειροτερο θα μπορουσε να συμβει χτυπα ξυλο.

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../3-9_zps8ae3bd56.jpg
Τα κακα μαντατα


Οι αγωνες ραλλυ θεωρουνται οι πιο επικινδυνοι στον μηχανοκινητο αθλητισμο. Δεν υπαρχουν κλειστες ειδικες και οι διαδρομες απλωνονται σε μεγαλες αποστασεις. Ζητημα στην Αλβανια αν υπηρχαν ασθενοφορα εστω καθε 100χλμ. Και αν υπηρχαν, καποια σημεια ειναι απλα αδυνατον να τα προσεγγισουν. Οποιος τρεχει ξερει τα ρισκα και κανει τα κουμαντα του.

Αργοτερα, το βραδυ, ακομα δεν μπορει να κατσει ησυχη η Τιμη, ειναι σε αναμενα καρβουνα. Μας αφηνει να φτιαχνουμε μηχανακια στην τεντα και παει μονη της στο briefing, επιστρεφοντας μας λεει την περιληψη. Πεταγομαι μεχρι τη γραμματεια για να ριξω μια ματια στο overall που επιβεβαιωνει τις ανησυχιες μου. Ο Zboran μου εχει ριξει αλλο ενα λεπτο σημερα, η διαφορα μας πλεον στα 20 λεπτα.

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../3-7_zps76e1445b.jpg
Τα Overall μεχρι και την 3η μερα. Ο Βασιλης 5ος γενικης, εγω 15ος και 20 ολοκληρα λεπτα πισω απο τον Zboran.

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...3-11_zps51a2a3f8.jpg
Ο χωρος που γινονται τα briefing στο Pogradec. Πανεμορφα.


Αυριο, παρ' ολο που ειναι transfer stage απο Pogradec για την ορεινη Voskopoje, η οργανωση αλλαζει την διαδρομη και δεν θα περασουμε μεσα απο τα Σκοπια. Αποτελεσμα, θα υπαρχει μονο μια ειδικη των -κρατηθειτε- 14χλμ. Σπαζομαι τρελλα. Μετα απο αλλον προσφατο αγωνα που ακυρωθηκε μια ολοκληρη μερα, τωρα αυτο. Θελω ειδικες με χιλιομετρα για να καλυψω την διαφορα μου απο τον Zboran.

Με την ειδηση της αυριανης, ουσιαστικα ανυπαρκτης μερας, μου μενουν ουσιαστικα μονο 3 αγωνιστικες μερες να καλυψω τα 20 λεπτα που με χωριζουν απο τον Zboran. Σιγα μην του τρωω και 7 λεπτα την ημερα, σκεφτομαι. Αντιθετως, 7 μονο λεπτα πισω μου ειναι ο Diederick (επισης Μ2), μια μαλακια να μου συμβει και χανω και την τριτη θεση στη Μ2, αντιο βαθρο.

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../4-9_zps802d067e.jpg
Η αυριανη μερα, μεχρι να ανοιξεις το γκαζι η Ειδικη εχει τελειωσει.


Προσπαθω να μην πολυσκεφτω αλλο τα αποτελεσματα, αλλωστε εχω και ολοκληρη την αυριανη μερα. Ζορικη μερα σημερα, περισσοτερο ψυχολογικα παρα σωματικα. Η Τιμη knock out, κι εγω χαζευω ξανα και ξανα τα αποτελεσματα στην οθονη του κινητου μου, προσπαθωντας ματαια να βρω μια απαντηση στο τι τακτικη πρεπει να ακολουθησω. Αυριο παλι χαλαρο ξυπνημα, ξεκιναω 13ος αλλα η εκκινηση του πρωτου ειναι στις 8:00.

...
Life should not be a journey to the grave with the intention
of arriving safely in a well preserved body, but rather
to skid in broadside in a cloud of smoke, thoroughly used up,
totally worn out and loudly proclaiming – “Wow! What a Ride!”
(Hunter S. Thompson)

Re: Rally Albania 7-14/6/2013 08 Ιουλ 2013 11:25 #20814

  • Aggelos
  • ( User )
  • OFFLINE
  • Gold
  • Brodovitch
  • Posts: 557
  • Karma: 2
ΤΡΙΤΗ 11 ΙΟΥΝΙΟΥ - STAGE 4
Pogradec - Voskopoje



Σημερα, παρ' ολα τα συνολικα 116 χιλιομετρα του transfer stage, η μερα εχει αρωμα απο Rest Day. Η μικρη ειδικη, και η ανακοινωση της οργανωσης οτι στο τελος της ειδικης θα υπαρξει barbecue σαν αποζημιωση για την ακυρωση του περασματος στα Σκοπια δημιουργουν σε ενα πολυ χαλαρο και φιλικο κλιμα, κατι σαν εκδρομη με παλια και νεα φιλαρακια, εχουμε γινει ολοι μια οικογενεια πλεον.

Αποχαιρεταμε οι 3 εναπομειναντες αναβατες το πρωι με βαρια καρδια την Τιμη, Ο Ισαακ και ο Σπυρος μαζευουν τα συνεργα του camp μας και υστερα απο μερικα αντιο, δινουμε ραντεβου για Voskopoje.

Ο Αγωνας ειχε και περσυ μπιβουακ εκει, και το θυμομαστε με τον Βασιλη σαν ενα απο τα πιο ομορφα μπιβουακ που εχουμε ζησει ποτε. Καταπρασινο, ορεινο και με ενα εκπληκτικο πετρινο κτιριο που θυμιζει περισσοτερο βορεια Ιταλια παρα Αλβανια.

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../4B3_zps5bc93aa9.jpg
Την ωρα που φευγουμε, μηχανικοι αυτοκινητων ακομα επιδιορθωνουν τα χιλιο-ταλαιπωρημενα 4Χ4.


i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../4B5_zps71cf4288.jpg
Απο την εκκινηση της ημερας, αριστερα ο Cosentino, στη μεση ο Pastori και πισω δεξια ο Boris Vlha


Ο καιρος παλι σημερα ειναι μουντος, και στην απλη καραδοκει απειλητικα μπορα επικων διαστασεων. Προς το παρον την γλυτωνουμε, και φτανουμε στην εκκινηση της ειδικης ακομα στεγνοι. Kουβεντα με τους γυρω μου, γελαμε οτι μεχρι να σκρολαρουμε 4 φορες το roadbook η Ειδικη θα εχει τελειωσει, ta 14χλμ μας φαινονται αστεια. Δεν υπαρχει αγχος, διαφορες δεν θα δημιουργηθουν σημερα, ολοι κοιτανε να απολαυσουν τη στιγμη.

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...4B11_zps3f8d8cb1.jpg
Ο Βασιλης στο line up για την εκκινηση τη ειδικης

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...4B10_zpsc1ba241e.jpg
Ο ουρανος την ωρα της ειδικης

Παιρνω εκκινηση, και να πω την αληθεια δεν θυμαμαι πολλα. Στη μεση της ειδικης θελει λιγο προσοχη στην πλοηγηση, βρισκομαι σε ενα λιβαδι χωρις πολυ ορατους δρομους. Το roadbook λεει να βαλεις σημαδι δυο μεγαλα δεντρα αριστερα και εκει βρισκεις τον δρομο που αρχιζει και κατηφοριζει προς το flying.

Βλεπω την Patsy να το ψαχνει λαθος λιγο δεξια μου, "Adios" λεω μεσα απο το κρανος και φευγω σφαιρα . Ακολουθει ενα ζορικο κατηφορικο off-camber κομματι προς το τελος, ηδη εχουν αρχισει και πεφτουν κατι χοντρες σταγωνες που στα τελευταια 200 κατηφορικα μετρα εχουν μετατραπει σε θεομηνια βροχης. Το πολυ δεκα δευτερλεπτα πισω μου τερματιζει o Jonathan. Δινουμε γρηγορα καρτα στους κριτες και βγαζω το αδιαβροχο τζακετ απο το σακιδιο. Μιλαμε για πολυ βροχη, ο ουρανος ειναι πιο μαυρος κι απο νυχτα.

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../4B2_zps47dc38d9.jpg
Ο Βασιλης - ταπα μεσα στην Ειδικη

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../4B1_zps73ea1b13.jpg
Ο Εσθονος Τομας αποφευγει μερικα ζορικα λουκια στο λιβαδι

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../4-3_zpsfa25b246.jpg
Ο νεαρος Harry Aitchison που πετυχαινει τη βροχη πιο νωρις στην ειδικη αρπαζει μια ανωδυνη στο ιδιο σημειο

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../4B7_zps9e4dd0c4.jpg
το μοναδικο δικυλινδρο του αγωνα. Οχι ο,τι καλυτερο για το τερρεν της Αλβανιας, παρ ολα αυτα το παλλικαρι τερματισε

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../4-2_zpse6768cc4.jpg
Πριν το flying, σε ενα "ενδιαφερον" off camber κομματι

Ενα συντομο πετρωτο δρομακι μας οδηγει σε ενα πανεμορφο θερετρο με εκπληκτικη θεα της υπαιθρου οπου ειναι το barbecue που εχει οργανωσει ο Edvin για τους αναβατες. Μια πολυ φιλοτιμη κινηση εκ μερους του για να επανορθωσει για την συντομευση της ημερας. Εννοειται οτι μπυρες, λουκανικα και συκωτακια στη σχαρα ειναι ολα δωρεαν. Βρισκω γρηγορα μια στεγνη θεση στο τραπεζι με 2-3 ολλανδους και την ομαδα της Desert Rose, και ο Αλεξανδρος μετα απο λιγο ερχεται και καθεται κι αυτος. Καταφτανουν σιγα-σιγα και οι υπολοιποι αναβατες, μερικοι πιο μουσκεμα απο αλλους αφου τρωνε ολη την μπορα απο την μεση της ειδικης και οχι μονο στο τελος σαν εμας τους τυχερους που ξεκινουσαμε πιο μπροστα.

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../4B6_zpsdc0b4a21.jpg
Η τοποθεσια του barbecue


i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../4B9_zpsef28c68d.jpg
Γελια και μπυρες στο τραπεζι των "γρηγορων"


i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../4B8_zps95f883a8.jpg
Ο ολλανδος Αrthur τραβαει με την Go Pro του κρανους


i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../4-5_zps489e795b.jpg
κουβεντουλα με τον Αλεξανδρο

Περναει μια ωρα, η μπορα εχει περασει και χορτασμενοι πλεον, δειλα δειλα ξαναντυνομαστε και παιρνουμε τον δρομο της επιστροφης. Οδηγω παρεα με τον Andrea Cosentino, παιδι μαλαμα, παντα με ενα μονιμο χαμογελο παρα τις αστρονομικες οδηγικες του ικανοτητες. Πισω μας ουραγος στην απλη ο Giovanni Stigliano, αλλος γρηγορος αναβατης. Εντυπωσιαζομαι απο το "διαβασμα" που κανει ο Andrea μπροστα μου. Σε περισσοτερα απο δυο σημεια, με ξαφνιαζει. Τον παρατηρω: εχει ηδη διαβασει το roadbook δυο τουλιπες πριν, κοβει αποτομα δρομο τις στροφες χωρις δισταγμο και συνεχιζει διορθωνοντας το ΙCO του. Ολα αυτα σε κλασματα δευτερολεπτου. Το ιταλικο πρωταθλημα Moto Rally πρεπει να ειναι μεγαλο σχολειο…

Προς το τελος της απλης, πλησιαζοντας τα ορεινα Voskopoje, με σταματει ο Andrea και μου ζηταει να αλλαξουμε μηχανακια. Ευχαριστως απανταω ναι, και καβαλαω 450exc του '13 πρωτη φορα. Αλλο στησιμο, εντελως αλλη αισθηση. Tα injection δεν τα πολυ συμπαθω, αλλα σε θεμα αυτονομιας συμφερουν πολυ. Το δικο του 450 φοραει μαμισιο ντεποζιτο, και βγαζει οριακα περισσοτερη αυτονομια απο το 11λιτρο δικο μου. Εχουμε το ιδιο υψος με τον Ιταλο, ομως το τιμονι του ειναι πολυ πιο χαμηλα απο το δικο μου. Δεν φοραει σταμπιλιζατερ, και η θεση οδηγησης ειναι περισσοτερο ΜΧ παρα μοτο για Ραλλυ μεγαλων αποστασεων.

Ειναι ενα σημειο που μου εχει κατ' επαναληψη σημειωσει και ο Βασιλης. Το δικο μου τιμονι ειναι πολυ ψηλα, και ενω βολευει πολυ στα ισια και κατηφορικα κομματια που οδηγω ορθιος και πισω, στα ανηφορικα και κλειστα, δυσκολα και τεχνικα με δυσκολευει να πλησιασω τον λαιμο της μοτοσυκλετας. Οδηγω σαν τσοπερας και μαλλον χανω χρονο, αφου δεν μπορω να κλιεδωνω τον μπροστινο στα μπερμ ευκολα. Σημειωση λοιπον, το πρωτο που αλλαζω οταν επιστρεψω Αθηνα ειναι να βρω οσο πιο χαμηλο τιμονι γινεται και να ψηλωσω κι αλλο τη σελα. Τα ψαξιματα δεν τελειωνουν ποτε.

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...Beta_zpscbe02fb9.jpg
Τελος της απλης, ενθουσιασμενος απο το συντομο test ride που μου παραχωρει ο Andrea.

Πλησιαζουμε στο μπιβουακ, ομως πριν την τελευταια ανηφορα βλεπω τα παιδια με το motorhome σταματημενα. "Δεν με βγαζει η ανηφορα με τοσο βαρος" μου εξηγει ο Ισαακ "Περιμενω αλλον να με απαλλαξει απο το τρεϊλερ για να το ανεβασω μονο του. Ανεβειτε επανω και καβατζωστε καλη θεση"

Φτανει και ο Αλεξανδρος, και πιανουμε μια καλη θεση σε ενα τσιμεντενιο δαπεδο, φοβουμενοι οτι οι προσφατες βροχες θα μετατρεψουν τα χορταριασμενα σημεια σε βουρκο. Στο υψομετρο αυτο, και με συνδυασμο την υγρασια, κανει κρυο. Βλεπω την Πολωνη αναβατρια Joanna να επιστρεφει τουρτουριζοντας, εχει οδηγησει σχεδον τη μιση μερα μουσκεμα μεχρι το κοκκαλο. Τελικα ο Ισαακ ανεβαζει το motorhome, και το τρεϊλερ μας το φερνει ενα τετρακινητο οχημα σαππορτ. Ξεκιναμε την διαδικασια στησιματος του camp μας.

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../4-8_zps294ff767.jpg
Η νεα μας γωνια

Η αυριανη μερα θα ειναι κυκλικη γυρω απο αυτα τα μερη, και με τοση βροχη αποφασιζω να αλλαξω εμπρος-πισω λαστιχα, τσεκαροντας και την κατασταση του μπροστινου μου mousse το οποιο εχει ηδη τρεξει ενα ολοκληρο πενθημερο ραλλυ στη Ναυπακτο. Ξεμονταδορος, λεβιεδες, πινελλο για λιπαντικα και πισω στα θρανια. Με την πολυτιμη βοηθεια του Βασιλη (αλλα και του Jonathan, που ηθελε να εκμεταλλευτει την ευκαιρια για προπονηση) αλλαζω τα δυο λαστιχα και τελικα και το μπροστινο mousse: το παλιο εχει ηδη πολλαπλα snake bites. το πισω mousse αντεχει ακομα, μπορει και να μου βγαλει ολο τον αγωνα. Michelin και παλι Michelin.

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../4-7_zpsa31650bb.jpg
Αποστολή εξετελεσθη, θενξ!

Στη γραμματεια εχουν αναρτηθει τα αποτελεσματα της ημερας. Ο Βασιλης τριτος! Οι πρωτοι τρεις Ιταλοι της γενικης γραφουν 5η, 8η και 12η θεση. Τακτικη για τις επομενες ημερες; Πιθανα. Με βλεπω στην 13η θεση, εχω χασει αλλα 37 δευτερολπτα στον Zboran, αμελητεο νουμερο. Εχω ριξει ομως ενα 2λεπτο στον απο πισω μου, τον Diedrick. Aυτο ειναι καλο. Στη γενικη βρισκομαι 13ος στις μοτουκλετες. Ο Αλεξανδρος ειναι 55ος σημερα, χαιρομαι γιατι δεν εχουν παρει τα μυαλα του αερα, συνεχιζει σταθερα με στοχο μονο εναν τερματισμο.

Στο briefing το βραδυ μαθαινουμε λεπτομερειες για την επομενη μερα. Θα ειναι κυκλος που επιστρεφει παλι εδω, συνολο 174χλμ με μια μονο ειδικη των 71χλμ. Η πλοηγηση, μας τονιζει ο Edvin, θα παιξει ρολο. Σταμπιλαρω πιο προσεκτικα, και επιστροφη στο camper να ετοιμασω την αυριανη στολη. Ευτυχως εχω φερει ενα μπουφαν Gore-Tex, μαλλον ηρθε η ωρα του. Βγαζω την κυστη του σακιδιου πλατης, την μεταφερω στην εσωτερικη τσεπη του μπουφαν, μερικες ακομα μικρο-διορθωσεις σε τοποθεσιες φαγητων / κινητων και τα συναφη, ολα σε αδιαβροχες θηκες. Καθομαστε ολοι μαζι να φαμε εκπληκτικη μακαροναδα που εχουν ετοιμασει ο Σπυρος και ο Ισαακ. Δεν ξερω τι τραβανε και ποσο το διασκεδαζουνε οι σαππορτ μας, αλλα ομολογω οτι ειναι απλα αψογοι. Και, το κυριοτερο, παντα θετικοι - με ενα χαμογελο και πεντε καλαμπουρια ετοιμα να αφοπλισουν τις οποιες μανουρες μας πιανουν κατα τη διαρκεια ενος τετοιου μεγαλου αγωνα. Ειναι μεγαλο μερος της ομαδας, και σιγουρα δινουν εναν δικο τους αγωνα τα παιδια.

Το μονο κακο ειναι οτι το βραδυ ο Σπυρος αποφασιζει να μην ρισκαρει τον υπνο σε σκηνη λογο βροχης, και την πεφτει μεσα στο αυτοκινουμενο. Ομολογω οτι τετοιο ροχαλητο δεν εχω ξανακουσει, ο ανθρωπος πρεπει να τραγουδησε ρινικα ολη την Πεμπτη του Μπετοβεν. Ξυπναω το βραδυ απο το φοβερο κρυο, πεταω πανω μου αλλα 2 fleece και βαζω κουκουλα στο κεφαλι να ζεσταθω, αλλα μου ειναι αδυνατον να κοιμηθω απο την μελωδια. Τα ροχαλητα του Σπυρου διαπερνουν ευκολα τις ωτοασπιδες μου.

Βγαινω εξω για κατουρημα και για να κανω ενα τσιγαρο. Πρεπει να ειναι 4.30. Το τοπιο ειναι παραμυθενιο, ισα ισα που ψευτο-χαραζει, πανω απο την ομιχλη προβαλλουν αχνα οι κορυφογραμμες των γυρω βουνων. Ειναι μια μαγικη στιγμη απολυτης ησυχιας που απολαμβανω μεσα στο χαος των τελευταιων 5 ημερων. Με τις σκεψεις μου σε πιο ηρεμη κατασταση, κανω εναν μικρο απολογισμο. Αποφασιζω οτι δεν εχει νοημα ουτε να ρισκαρω, ουτε να αγχωνομαι με αποτελεσματα, βαθρα, διαφορες και τα λοιπα. Ειμαι στη μεση του πουθενα για 10 μερες περιπετειας. Χωρις δουλειες, τρεξιματα, τηλεφωνηματα, email, με ωραιους ανθρωπους γυρω μου, μοιραζομαστε την ιδια τρελλα, τις εμπειριες μας, τις καλες και κακες στιγμες - πολυ απλα κανω αυτο που γουσταρω πιο πολυ απ ολα στη ζωη μου. Ξεκολλα λοιπον μαλακα Παντελιδη, και enjoy the ride. Μονο αυτα μενουν.

Αλλο ενα τσιγαρο, και ξαναμπαινω μεσα πιο ελαφρυς για το τελευταιο, σκαρτο 2ωρο, υπνου πριν απο το καταραμενο ξυπνητηρι.


969970_513462075375955_514325687_n.jpg
...
Life should not be a journey to the grave with the intention
of arriving safely in a well preserved body, but rather
to skid in broadside in a cloud of smoke, thoroughly used up,
totally worn out and loudly proclaiming – “Wow! What a Ride!”
(Hunter S. Thompson)

Re: Rally Albania 7-14/6/2013 08 Ιουλ 2013 14:27 #20817

  • Aggelos
  • ( User )
  • OFFLINE
  • Gold
  • Brodovitch
  • Posts: 557
  • Karma: 2
ΤETAΡΤΗ 12 ΙΟΥΝΙΟΥ - STAGE 5
Voskopoje - Voskopoje



Πρωινη ρουτινα, τα γνωστα, ντυσιμο και στην εκκινηση της απλης για καρτα. Ξανασοβαρευουν τα πραγματα σημερα, οι ρομαντικες νυχτερινες σκεψεις τυπου "enjoy the ride" εχoυν ηδη ξεχαστει.

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../5B3_zps6ef05878.jpg
Η εκκινηση της ημερας απο το μπιβουακ

Στην πρωτη απλη, 60χλμ, ξυπναει σιγα σιγα το μυαλο. Ο ουρανος απειλει παλι με βροχες, αλλα προς το παρον παραμενει απλα γκριζος. Το αδιαβροχο παντελονι που εχω βαλει πανω απο τη στολη αρχιζει και με ζεσταινει πολυ, με το φτανω στην εκκινηση της Ειδικης το βγαζω και το χωνω στο τσαντακι του πισω φτερου. Ξεκιναω 13ος, γουρικος αριθμος για μενα. Μπροστα μου ακριβως ειναι ο Giovanni, μπροστα του ο Zboran, ακριβως πιο μπροστα του ο "ομοσταυλος" Jonathan. Δυο λεπτα πισω μου η Patsy. Ωραιο παρεακι, η ειδικη ειναι μεγαλη, θα εχει παιχνιδι σκεφτομαι.

Ξεκιναει η ειδικη, ειναι 71χλμ, και οδηγω σε δικο μου ρυθμο, ενα κλικ κατω και πολυ προσεκτικα λογω πλοηγησης. Στιην αρχη παιρνω και μια τρομαρα, ενα φορτηγο με ξυλοκοπους ανεβαινει αναποδα τη διαδρομη.



Kαλως τα παιδια


Συνεχιζω κουλ, το τοπιο ειναι πανεμορφο. Εχουν κατσει χαμηλα τα συννεφα, σε καποιο σημειο η ομιχλη προσθετει μια μαγευτικη ατμοσφαιρα μυστηριου, νιωθεις τοσο μικρος και ολομοναχος πανω στο βουνο. Ακομα δεν εχω πετυχει κανενα αλλο αναβατη.


i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../5-1_zps0c9923cd.jpg


Στο 30χλμ περιπου, να σου ο σατανας η Patsy, με πιανει και τις κανω αμεσως νοημα να περασει μπροστα. Παντελιδη, σκεφτομαι δυο λεπτα σου εριξε. Ξυπνα, εχεις κοιμηθει. Την ακολουθω οσο καλυτερα μπορω, αλλα σημερα η αλεπου παει λες και της εχουν βαλει νεφτι στον κωλο. Παει αερα, δυσκολευομαι να ακολουθησω, ομως με τραβαει πολυ καλα και αρχιζω και ζεσταινομαι περισσοτερο. Δεν αργουμε να πιασουμε το Jonathan λιγο πιο κατω. Ωραια, να 'ναι καλα η Patsy, γραφουμε χρονους. Σε ευκολη τουλιπα που πρεπει να αφησεις τον κεντρικο και να παρεις καθετο αριστερο, η αγγλιδα φευγει ευθεια απο χαζομαρα. Αποχαιρετω, κοιταζω πισω μου να δω αν ακολουθει ο Jonathan αλλα τον εχουμε αφησει λιγο πιο πισω.


i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../5B1_zps2a228524.jpg
O Jonathan στη ειδικη.

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../5-2_zpsebb03c84.jpg

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../5-6_zps6f6f619e.jpg
Ο Βασιλης αεροπορια σημερα

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../5-7_zps29f70e8d.jpg
Και ο Αλεξανδρος, σταθερος και παντα με χαμογελαστο ενθουσιασμο

Περνανε καμμια 10αρια χιλιομετρα και φτανω σε κομματι με οριο ταχυτητας που περναει μεσα απο χωριο. Ακουω ξανα κινητηρα πισω μου. Ριχνω ενα βλεμμα, και με εχουν πιασει παλι και η Patsy και ο Jonathan. Βλακωδως αγχωνομαι, και αποφασιζω ο εξυπνακιας οτι μολις τελειωσει το οριο, θα ανοιξω σαν να ειμαι ο Coma και θα τους αφησω παλι στη σκονη μου.

Στην πρωτη "ελευθερη" απο ορια τουλιπα, κανω την μαλακια μου. Μια απλη διχαλα, εγω δεξια λαθος. Το καταλαβαινω ακαριαια, αλλα μεχρι να γυρισω πισω δεκα μετρα οι αλλοι δυο επωφελουνται και φευγουν μπροστα. Για τα επομενα 15χλμ, τους βλεπω στα 200-300 μετρα μπροστα μου -οπου το επιτρεπει το οπτικο μου πεδιο- αλλα δεν νιωθω οτι πλησιαζω. Σε ενα καθετο περσμα ποταμιου προσπαθω να κανω λουτσα τον φωτογραφο για payback. Αρχιζω και γουσταρω πολυ την σημερινη ειδικη.


i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../5-5_zpse820dfbf.jpg


Σφιγγει το τερρεν, αρχιζει πιο πυκνη πλοηγηση. Πιανω τον Jonathan, η Patsy πουθενα, μαλλον εχει αποχαιρετησει για τα καλα. Καταφερνω και περναω τον ολλανδο, το τερρεν ειναι απλα απιστευτο, ισως το πιο διασκεδαστικο του αγωνα μεχρι στιγμης. Νωπο χωμα, τα Dunlop κρατανε σαν τρελλα και το τοπιο παραμυθενιο. Σε ανηφορικο ισιο δρομο, μετα απο οδηγιες πολυβολο στο roadbook, βρισκω ευτυχως με τη μια ενα κρυφο λοξο δρομακι δεξια που κατηφοριζει. Χωρις δισταγμο μπαινω και ξεκιναει ενα γρηγορο, flowing, σχετικα κλειστο κομματι με ωραιοτατα μπερμ - νιωθω οδηγαρα. Δεν ακουω τον Jonathan πια πισω μου.

Περιπου 5χλμ πριν το flying το roadbook δινει παλι multiple tracks, διαλεγω ενστικτωδως μαλλον τα πιο γρηγορα, εχω παθει πριαπισμο κανονικοτατο με την διαδρομη, ουρλιαζω απο χαρα μεσα απο το κρανος, δεν θελω να τελειωσει ποτε αυτη η ειδικη.

Και βεβαια ολα τα καλα καποτε τελειωνουν, περναω το flying, σταματαω για να μου παρουν χρονο και να δωσω καρτα. Βλεπω μονο εναν αναβατη στον τερματισμο να με πλησιαζει. Ειναι o Giovanni, φωναζει απο χαρα σε ακαταλαβιστικα ιταλικα ο,τι να 'ναι. Αρχιζει και με βαραει στο κρανος. "Bravo, we are the first two!" μεχρι να καταλαβω οτι εχω τερματισει δευτερος την ειδικη πισω του, σκαλωνω. "You are fucking joking. Nobody else?" "No, siamo i primi. Campioni! Ha ha ha". Μου βγαινει κραυγη Χαϊλαντερ και κανουμε σαν μικρα παιδια με τον Gio.

Πλακα μου κανεις μαλακα… high five, αγκαλιες, οι κριτες μας κοιτανε με συγκρατημενη συμπαθεια. Πανε περιπατο οι μετριοφροσυνες του τυπου χαλαρα και λοιπα αδερφιστικα feel good τρομπιλικια. Σε 2 λεπτα εμφανιζεται τριτος ο Jonathan, τεταρτη καπακι πισω του η Patsy. Οι πρωτοι ακομα πουθενα. Τι στο διαολο επαθαν;

Κουβεντες με Patsy και Jonathan, "Που χαθηκες ρε αλεπου; Αφου πηγαινες αεροπορια το πρωι! Σε εβλεπα και ειπα θελω ο,τι τρως κι εσυ για πρωινο! Χα χα". Γελαει η αγγλιδα, "Πηγα ευθεια αντι για λοξα κατω δεξια, αλλα το καταλαβα γρηγορα. Παλι καλα που δεν πετυχα κανεναν απο τους γρηγορους να επιστρεφουν! μπρρρρρ"

Οντως, υστερα απο κανα 5 λεπτο εμφανιζονται σαν δαιμονες Cosentino, Pastori, Βασιλης, Tomas και Boris Vlha. Οδηγουν λες και τερματιζουν ειδικη μοτοκρος, ολοι εντος λεπτου. Αλλοι γελανε με το λαθος τους, αλλοι δεν μιλιουνται…

Προσπαθω να κρατησω χρονο μεχρι να εμφανιστει ο Zboran. Οταν πια περνανε 20 λεπτα, καταλαβαινω οτι του εχω ριξει σημαντικο χρονο, μαλλον περναω μπροστα του στη γενικη. Παρτυ δικε μου! Φερτε μπυρες!!!

Πλησιαζω τον Βασιλη, "Τι εγινε ρε;" "Μαλακα σεληνιαστηκαμε! Ειχαμε καυλωσει τοσο πολυ μεταξυ μας που φυγαμε βουρ ευθεια, και στον γυρισμο, μεσα στο χαμο δεν βρισκαμε το κρυμμενο κατηφορικο". "Τι εχεις κανει με τους αλλους;" "Δεν ξερω, θα δουμε το απογευμα. Ξεκιναμε για πισω;" με ρωταει. "Φυγαμε". "Αντε, φετος οντως μου εριξες πραγματικα στα αυτια στην ειδικη Voskopoje" μου λεει ο Bill. Γελαμε κι οι δυο, καβαλαμε και επιστρεφουμε τα 50χλμ της δευτερης απλης προς το μπιβουακ.

Μετα απο πλυσιματα και τα σχετικα, τρωμε σα βασιλιαδες ψητες μπριζολες ολοι παρεα, τα σαππορτ εχουν μεγαλουργησει… Πετυχαινω προς το ντους τον Gianpetro Dal Ben, ιδιοκτητη της ομαδας Energia e Sorisi και αγωνιζομενο. "Angelo complimenti, oggi si guida come una bestia!" Γελαω "No, Giovanni e una bestia! Io solo intelligente" απανταω γελωντας με ο,τι χαζα ιταλικα μπορω να θυμηθω. Μετα το ντους παω κι εγω να τσεκαρω αποτελεσματα.

Δευτερη η αφεντια μου, γεμιζω υπερηφανεια. Νομιζω οτι ειναι η καλυτερη μου θεση ever σε ειδικη πολυημερου με τοσους αλλους καλους οδηγους. Εχω ριξει 35 ολοκληρα λεπτα στον Zboran σημερα. Στο overall ειναι η μαγεια. Περναω μπροστα του, 2ος στη Μ2, με μαξιλαρι 15 ολοκληρα λεπτα. Overall 10ος, απλα και γαμω. Πανε περιπατο οπως ειπαμε ρομαντικες αηδιες περι απλης συμμετοχης. Ξυπναει ο racer μεσα μου. "Το εχω," σκεφτομαι, "το εχω. Δυο μερες εμειναν. Εξυπνα, χωρις λαθη, χωρις τουμπες, με παιρνει και να χασω και 5, αντε 6 λεπτα την ημερα. Under control ολα. Παντελιδη εχεις καβατζωμενο το 2ο σκαλι στη Μ2, μην μαλακιστεις."

Το γεγονος οτι ακριβως πισω μου αυριο ξεκιναει η Patsy ειναι επισης αξιοσημειωτο περι τακτικης. Η αλεπου ειναι αλανθαστη και πραγματικα κουνελακι Energiser. Και οταν δεν ειναι αλανθαστη, σκεφτομαι, βαση της υπερ-καταστροφης ολων σημερα, η Patsy βρηκε το λαθος πιο γρηγορα απ' ολους. Στη χειροτερη λοιπον την παιρνω ταξι και για επαληθευση σε κανα τσιμπουκι σημειο. Θελει μυαλο απο δω και περα, δεν εχει ληξει τιποτα ακομα.

Αργοτερα τα γνωστα, παραλαβη roadbook επομενης μερας, σταμπιλαρισμα και briefing. Και τι briefing. Κατ' αρχην το roadbook το παιρνουμε σε 3 τευχη, ειναι πολυ μεγαλο. Αρχιζει η χαρτοκοπτικη για να χωριστει σε 1η απλη / 1η ειδικη / 2η απλη + 2η ειδικη + 3η απλη. Τα ψαλιδακια και τα σελοτεϊπ παιρνουν φωτια στο τραπεζι.


i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...5b10_zpsedbf5ca7.jpg
Briefing. Σε ολα τα τραπεζια oι ιδιες σκηνες πανικου.


Ο Edvin μας επιστα την προσοχη στη διασχιση ενος ποταμιου στις αρχες της 1ης ειδικης (76χλμ). Απο τις προσφατες βροχες θα εχουν ορμη τα νερα, οποτε συμβουλευει να μην διασχυσουμε καθετα, αλλα λοξα 45 μοιρες και προς τα πισω, εκμεταλλευομενοι τη φορα των νερων. Σημαδι απεναντι οχθης, δυο ψηλα δεντρα. Ακολουθουν λεπτομερεις οδηγιες για το πρωτο μισο της ειδικης, καταλαβαινουμε οτι κατι τρεχει, δεν θα ειναι απλη υποθεση. Σημαδια καλιμπραρισματος κατω απο ηλεκτροφορα καλωδια, κιτρινα κτιρια, ελαχιστα ορατες ροδιες σε κοιτες ποταμιων, και μου ζηταει να του μεταφραζω στα αγγλικα τον ορο κινουμενη αμμος. "Yes, quicksand! Careful!! Very sticky!!!" Ε ρε γλεντια σκεφτομαι. Survival φαση αυριο, και ξεκιναω δευτερος, ωραια μερα διαλεξα να διακριθω.

Για την δευτερη ειδικη (59χλμ), ελαχιστα λογια. Θα ειναι μια απο τις ειδικες των πρωτων ημερων αλλα απο την αναποδη. Η αυριανη μερα ειναι και transfer stage, απο Voskopoje πισω στο Durres, συνολικα 398χλμ. Στην δευτερη απλη θα υπαρχει και service park, αλλα τα δικα μας παιδια δε θα σταματησουν εκει, δεν τους παιρνει χρονικα. Θα τους συναντησουμε στο τελος της ημερας στο Durres.

Μετα τo briefing γυρναμε στο camp, προετοιμαζουμε τις μοτοσυκλετες, ελεγχω οσο περισσοτερα σημεια μπορω να θυμηθω: Τροχους, ρουλεμαν, αλλαγη φιλτρο αερα, ελεγχο οποια βιδα πεφτει στο ματι μου. Περασμα το πρωτο κομματι του roadbook, τα αλλα δυο μπαινουν στο waterproof πουγγι μαζι με το σελοτειπ. Το μπουφαν επιστρεφει στο gearbag, θα φορεθει μονο αντιανεμικο, ισα ισα για την πρωτη πρωινη απλη. Φαγητα, πολλα. Ο Jonathan δινει φοβερη λυση, εχει μαζι του expedition γευματα, απο αυτα που προσθετεις νερο και ζεσταινονται μονα τους. Ευχαριστως δεχομαι ενα που μου προσφερει, κι αυτο στο σακιδιο πλατης. Η Πολυτιμη ακουραστη, λες και δεν εχει σπασμενο ποδι, μας βοηθαει σε ο,τι μπορει, μου καθαριζει το κρανος, απλα φανταστικη. Η ομαδα εχει δεσει οσο δεν παει...

Το ξυπνητηρι μπαινει στις 5.15, φοραω ο,τι πιο ζεστο εχω και την πεφτω για υπνο κατα τις 11. Αποψε δεν με ξυπναει τιποτα, ουτε τα ροχαλητα του Σπυρου, ουτε σεισμος 15 ριχτερ.

...
Life should not be a journey to the grave with the intention
of arriving safely in a well preserved body, but rather
to skid in broadside in a cloud of smoke, thoroughly used up,
totally worn out and loudly proclaiming – “Wow! What a Ride!”
(Hunter S. Thompson)

Re: Rally Albania 7-14/6/2013 08 Ιουλ 2013 23:01 #20821

  • Aggelos
  • ( User )
  • OFFLINE
  • Gold
  • Brodovitch
  • Posts: 557
  • Karma: 2
ΠΕΜΠΤΗ 13 ΙΟΥΝΙΟΥ - STAGE 6
Voskopoje - Durres



Η μερα ξεκιναει στραβα. Ντυμενος, φαγωμενος, εχω κανει τις ασκησεις μου (καθε μερα και πιο δυσκολες οι ατιμες). 6:01 πρεπει να ειμαι στην εκκινηση, βλεπω και τον Giovanni να περναει μπροστα μου. Φτανουμε στην εξοδο του μπιβουακ, πουθενα ΣΕΧ. Γυρναμε 100 μετρα καβαλα στη γραμματεια, ιχνος ψυχης.

Τα 'πινε η οργανωση αραγε; Ποιος ξερει. Την ωρα που παω να γυρισω παλι το τιμονι αριστερα για να παω στην πυλη, το τιμονι δεν στριβει. Λοκαρει, λες και ειναι κλειδωμενο, και ακουμπαω κατω το μηχανακι. Ψυχρολουσια. Κοιταζω να δω τι σκατα συμβαινει. Ανατριχιαζω.

Κατω απο το σταμπιλιζατερ, εχει φυγει εντελως το παξιμαδι που συγκρατει την "γλωσσα", ενα μεταλλικο εμβολο που ενωνει το σταμπιλιζατερ με το σταθερο "πυργακι" του πλαισιου. Μαλακα, σκεφτομαι, φαντασου να την παθαινα ετσι χτες σε κανα γρηγορο κομματι. Κινησεις πανικου, το βαραω απο δω, το βαραω απο κει, μου μενει η γλωσσα στο χερι. Δεν γαμιεται, δεν θα εχω σταμπιλιζατερ σημερα. Θα ζησω.

Παιρνουμε εκκινηση με το Giovanni, στην απλη με πετυχαινει ο Jonathan που ξεκιναει σημερα 4ος. Στο 40κατι χλμ, βλεπουμε το ασθενοφορο του ιταλου Mauro σταματημενο για καφε. Κανω νοημα στον Jonathan, και σταματαμε κι εμεις για ενα διπλο εσπρεσσο. Το χρειαζομαι, ειμαι ορθιος πριν απ το ξυπνητηρι σημερα, απο τις 4.45

Φευγωντας απο το καφε, αλλο δυσοιωνο σημαδι. Ο Jiri Kalat (αυτος που ειχε μεινει απο μοτερ στο WR του και που συνεχιζε με δανεικο exc 520), στην ακρη του δρομου πεσμενος στην ασφαλτο. Φορτηγακι επισης σταματημενο λιγο πιο κατω. Εχει φτασει ο Mauro και τον εξεταζει. Αργοτερα μαθαινω πως χτυπησε μετωπικα με το βαν, και ο αστραγαλος του εσπασε. Fuck.

Η υπολοιπη μεγαλη πρωτη απλη (89χλμ) μας οδηγει απο εναν πολυ ομορφο χωματοδρομο, με θεα αριστερα κατω μας ενα φαρδυ ποταμι.


i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../6b0_zps98742af2.jpg

Στην πρωτη απλη της ημερας


Υστερα απο 20χλμ, βρισκουμε μια γεφυρα μπροστα μας, κατεβαινουμε στην κοιτη του ποταμου αριστερα, πριν την γεφυρα, και βρισκουμε το flying. Εχω τρακ, δεν ξερω αν ειναι ο καφες που ηπια. Ανοιγω το καπακι του roadbook, πεταω απο μεσα το ρολο της 1ης απλης και περναω την 1η Ειδικη. Κατουρημα, νουμερο δυο, φαγητο και γενναιες γουλιες απο ισοτονικο. Ο ηλιος πια εχει βγει για τα καλα και εχει ζεστη.


Πλησιαζει η ωρα. Ξεκινα ο Giovanni. Μετα απο ενα λεπτο, παιρν εκκινηση κι εγω. Η διαδρομη μας περναει μεσα απο ενα μειγμα νωπου χωματος, αμμου και μεγαλο ποταμισιο βοτσαλο-κροκαλα. Τα χερια σφιγγουν πιο πολυ το τιμονι και την ακουνε λιγο. Οι οδηγιες βαση roadbook ειναι οι εξης:

Ακολουθεις τον δρομο παραλληλα με το ποταμι που ειναι δεξια σου και ρεει αναποδα (προς τα σενα) μεχρι να βρεις εναν φραχτη. Εκει δεν παει αλλο ο δρομος, πρεπει να διασχισεις δεξια και πισω σου το ποταμι υπο γωνια, γιατι τα νερα ειναι οντως ορμητικα οπως μας τα ειπε χτες το βραδυ ο Edvin. Η κοιτη του ποταμου ειναι πολυ φαρδια, θα ειναι 150 μετρα, και το νερο τρεχει μεσα του σε δυο ορμητικα ρυακια. Αναμεσα σε αυτα τα ρυακια υπαρχει μια βοτσαλωτη νησιδα οπου εχουν στηθει οι φωτογραφοι και κανα δυο ατομα ακομα, ισως της οργανωσης, δεν ξερω.

Πιανω τον Giovanni πριν τον "φραχτη", και προσπαθουμε παρεα να καταλαβουμε απο που εννοει το roadbook να περασουμε το ποταμι. Το λογικο ειναι να βαλουμε στοχο για το νησακι με τους φωτογραφους. Τα νερα δεν ειναι πολυ ηρεμα. Βλεπω απεναντι και δεξια λοξα αυτο που νομιζω οτι ειναι τα δυο δεντρα που πρεπει να βαλουμε σημαδι. Σταματαμε εντελως. Απεναντι μας λοιπον η νησιδα με τους φωτογραφους, ηδη βλεπω φακους να μας κοιτανε.


i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...6-A2_zpsc2e566b3.jpg


Ο Giovanni παιρνει την πρωτοβουλια, και μπαινει οδηγοντας να διασχυσει τον πρωτο χειμαρο καβαλα. Τον παρατηρω, καλυπτει 2, 4, 6 μετρα, το παλευει το παλικαρι. Κοιταζω με κομμενη την ανασα. Το νερο αποτομα εχει φτασει μεχρι τη σελα του. Ξαφνικα χανει τον μπροστινο, το WR γερνει δεξια, πεφτει ολο μεσα με τον ιταλο να μην μπορει να απεγκλοβιστει, του εχει πλακωσει το δεξι ποδι και πλεει μαζι με το μηχανακι 5 μετρα παραπερα μεχρι να σταματησει.


i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...-A2b_zps9efe7af2.jpg


Μαλακα μου. ΜΑΛΑΚΑ ΜΟΥ. Δεν ειναι μερα για τετοια, εχω ασπρισει. Μεχρι να παρει μπρος το μυαλο μου και να τρεξω να βοηθησω, ο Giovanni το εχει σηκωσει μεσα στο νερο, και προσπαθει να βαλει εμπρος. Του φωναζω αλλα δεν ξερω αν με ακουει, εχει ακομα στοχο τους φωτογραφους στη νησιδα που ειναι μπροστα του και το παει με τα ποδια, σβηστο. Καθε 3-4 βηματα σκονταφτει, αλλα το κραταει ορθιο και δεν του το παιρνει το ρευμα. Εγω τρομοκρατημενος. Εχω κλασει μεντες πολυχρωμες. Αυτο που ειδα, να πηγαινει 5 μετρα παραπερα το Yamaha, εντελως υποβρυχιο απλα δεν υπαρχει. Ξεκαβαλαω. Θυμαμαι μονο τα βασικα για διασχιση ποταμου (παντα το μηχανακι απο την κατω πλευρα του ρευματος, ωστε αν πεσει να μην με πλακωσει και πνιγω) και ξεκιναω δειλα, με βοηθεια του γκαζιου, να κανω τα 20 μετρα μεχρι την νησιδα.


i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...6-A3_zps2a6928e9.jpg

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...-A4b_zps65186b85.jpg


Στη μεση, το νερο φτανει στα αρχιδια μου, εχει οντως πολυ ορμη, και προσπαθω να καλυψω οσο πιο πολυ μπορω το καπακι του φιλτροκουτιου στο υψος της λεκανης μου μπας και διωχνω ετσι καπως τα νερα. Η ΚΤΜαρα δεν σβηνει, προσεκτικα με συμπλεκτη απαλες γκαζιες, πιο προσεκτικα ομως το που βαζω τα ποδια μου. Δεν φαινεται πατος στο βυθο, και με καποιο τροπο -δεν ξερω πως, ισως δια της αισθησης μονο- καπως νιωθω αν το βοτσαλο που παταω ειναι σταθερο και αν μπορω να ριξω το βαρος μου. Το καθε βημα θελει ενα -δυο "αναγνωριστικα" ψαξιματα μεχρι να ριξω το βαρος μου. Καποια στγμη παραπαταω στο βαθυ σημειο και παραλιγο να πεσει πανω μου το ΚΤΜ. Απο θαυμα το συγκρατω.


i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...6-A4_zps37f59ccf.jpg

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...6-A5_zps854f21a6.jpg


Την ωρα που πλησιαζω τη νησιδα με τους φωτογραφους, μου κανει το πρωτο σβησιμο. Μια, δυο, τρεις, τεσσερεις μιζιες, τιποτα. Σκυβω το κεφαλι να παρω μια ανασα. Εχω περασει τον Giovanni που ειναι ακομα μεσα στο ποταμι δεξια μου και που μαλλον τα εχει φτυσει απο το σπρωξιμο. Θελω να του φωναξω αλλα δεν εχω δυναμεις.


i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...6-A7_zps49c3da49.jpg

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...-A10_zps984c6983.jpg
Λιγο ακομα και φτανω στο νησακι με τους φωτογραφους.

Το ΚΤΜ παιρνει μπρος, φωναζω απο χαρα "Ελα κουκλαρα μου" και αλλα τετοια ρομαντικα, επιτελους καταφερνω και φτανω στη νησιδα. Η διασχιση του πρωτου χειμαρου πρεπει να μου πηρε δυο, αντε τρια λεπτα. Μου φανηκε 5 ωρες. Το ΚΤΜ κανει λιγες διακοπες. Το αφηνω να δουλεψει κανα δυο λεπτα μπας και στεγνωσει απο τη ζεστη του κινητηρα οτι ειναι να στεγνωσει, τραβαω και 2-3 γενναιες τζουρες ισοτονικου, εχω σκασει. Βγαζω μασκα, την περναω αναποδα στο κρανος και ετοιμαζομαι να διασχισω τον δευτερο χειμαρο που με χωριζει απο την αντιπερα οχθη. Αντε, μια αποφαση ειναι, βουταω.


i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...6-A8_zps84b4e490.jpg

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...6-A9_zps14fc12c8.jpg


Αυτο περνιεται πιο ευκολα, ειναι πιο ρηχα και μετα απο κανα λεπτο βρισκομαι απεναντι. Δεν το πιστευω. Στον πανικο μου να περασω το ποταμι, εχω χασει το σημαδι με τα 2 δεντρα. Τα βλεπω καμμια 200αρια μετρα πιο κατω. Βαζω μπρος, και οδηγω ζαβα μεσα στην κροκαλα, με τα ποδια κατω, αρχαριος. Τα χερια ειναι κουρελια. Φτανω στα δεντρα, σε εκεινο το σημειο ενω ακολουθεις το ποταμι που ειναι δεξια σου πλεον και πας με τα νερα του, υπαρχει μια ξερη κοιτη που σκαει απο αριστερα καθετα στο ποταμι, και οπου πρεπει να μπω. Κι αλλα μεγαλα βοτσαλα, και κοτρωνιδι φουλ. Δεν εχω κανει ποτε extreme enduro, αλλα καπως ετσι μου φανηκε η φαση. Μετα απο περιπου 100 μετρα που προσπαθω να παραστησω ανεπιτυχως τον Graham Jarvis, βρισκω το δρομακι που οδηγει επανω αριστερα και μακρια απο το καταραμενο ποταμι.

Παταω επι τελους χωμα. Χωματακι μου σε αγαπω. Μιλαω στον εαυτο μου, αν με ακουσει κανεις θα με στειλει κατευθειαν στο Δαφνή. Ανεβοκατεβασματα, κλειστες στροφες, σαθρα off camber κατηφορικα, δεν με ενδιαφερει τιποτα, αρκει που εχω αφησει πισω μου το Βατερλο. Στη διαδρομη βλεπω κατω ενα σετ απο ροδιες. Ειναι σιγουρα απο αναβατη του Ραλλυ, αλλα προσπαθω να καταλαβω ποιος τρελλος περασε πιο γρηγορα το ποταμι, κι απο που. Το μηχανακι ακομα ειναι ακουσμενο απο το νερο, οταν παταω συμπλεκτη οι στροφες αργουν να πεσουν αλλα αυτο ειναι το λιγοτερο. Κι εκει που παω ευτυχισμενος και τραλαλα κι ετσι, μεχρι να καταλαβω τι γινεται ακουω μηχανακι στον κοφτη πισω μου. Με πιανει ο Βασιλης! Γαμω!

"ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΟΥ;" μου φωναζει απο διπλα μου. "ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΕΤΥΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ, ΜΟΝΟ ΡΟΔΙΕΣ!" του απαντω. Ανοιγει το γκαζι κι εξαφανιζεται μπροστα ο Βασιλης. "Α να χαθεις μαλακισμενο, με συγκινησες" σκεφτομαι απο μεσα μου. Μακαρι σημερα να ειναι η μερα του, ξερω οτι εχει ξεκινησει περιπου 15ος, να η τελεια ευκαιρια να μαζεψει κοσμο, μπραβο!

Πισω μου -χωρις να το ξερω- εκτυλισσονται σηνες Αποκαλυψεως στο ποταμι.


i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...6-B1_zps0f390bf5.jpg

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...6-B6_zps38559680.jpg
Ο Erwin προσπαθει να ανασυρει το XR του…

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../6b5_zps7e451705.jpg
… το οποιο το στραγγιζει ο Marcel, ο ολλανδος φωτογραφος…

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...6-B2_zpsf0bc2b1c.jpg

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../6b4_zps392aad9f.jpg
… για να ξαναβουτηξει ο Erwin να βοηθησει τον ολλανδο υποπλοιαρχο φιλο του

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../6b3_zps5ef28f9f.jpg
Η Patsy περιμενει τον Chris για να περασουν μαζι, ομως ο Chris κυριολεκτικα εχει χασει το μηχανακι κατω απο τα ποδια του, και δεν μπορει να το βρει πουθενα. Μετα απο μιση ωρα βρεθηκε, 40 μετρα πιο κατω, με μονο τον μπροστινο τροχο να εξεχει απο το νερο.

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...6-B3_zps9bd7e178.jpg

O Pastori μπλεκει σε βαθια λασπη στην οχθη. Λιγο μετα θα πνιξει και αυτος το Beta του...

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../6b8_zps2232e666.jpg
… και θα αναγκαστει να το περασει σπροχνωντας. Χανει τουλαχιστον μιση ωρα μεχρι να ξεκινησει παλι.

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../6b9_zpsd220da2e.jpg
O Giovanni, αφου εγκαταλειπει καθε προσπαθεια να ξαναπαρει εμπρος το WR, παρατηρει το χαος που εκτυλισσεται μπροστα του…

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...6b10_zps5e8973ff.jpg
…και μενει να βοηθησει, μαζι με τον Gianpetro, τους υπολοιπους. Ηρωας και αδικη εγκαταλειψη.


O Erwin. Η εκφραση του τα λεει ολα.


Καποιοι αλλοι, λιγοτερο αγχωμενοι το διασκεδαζουν οπως η Πολωνη Joanna



Πισω στον αγωνα μου, η διαδρομη με ξαναοδηγει μεσα σε ξερη κοιτη ποταμου, χωρις νερα αυτη τη φορα, και κινουμαι πανω σε σχεδον αορατο δρομακι μεσα στην κοιτη. Ουσιαστικα ειναι δυο αχνες ροδιες, αλλοτε ειμαι πανω τους, αλλοτε τις χανω και τις ξαναβρισκω μπροστα μου πιο κατω. Φτανω στο σημειο που πρεπει να ξανακαλιμπραρω το οργανο, κατω απο κατι ηλεκτροφορα συρματα που διασχιζουν καθετα το ποταμι. Η αποκλιση, απο τις πολλες εναλλακτικες διαδρομες, ειναι πανω απο 700 μετρα! Δεν με εχει πιασει καποιος αλλος, ειμαι ακομα τριτος στη διαδρομη, πισω απο τον αγνωστο που αφηνε ροδιες και τον Βασιλη.

Επερχεται το προσωπικο μου Dakar-ισιο δραμα. Θυμηθειτε μονο Despres προπερσυ στη λασπη. Ενω υπηρχε γενικα κινδυνος για την κινουμενη αμμο σε προηγουμενη τουλιπα, δεν σημαινει οτι δεν υπαρχει και τωρα. Σε εναν απο τους αυτοσχεδιους ελιγμους μου που χανω και ξαναβρισκω τις ροδιες της διαδρομης, περναω χωρις να το σκεφτω απο ενα πολυ ομορφο φαινομενικα φλατ κομματι σκουρης γκρι αμμου. Μεχρι να καταλαβω τι σκατα εχει γινει, ο μπροστινος τροχος εχει φυτευτει 40 ποντους μεσα στον βουρκο και εγω εχω φυγει (ευτυχως με λιγα) ιπταμενος πανω απο το τιμονι. Σκαω με τα χερια μπροστα σα σουπερμαν λιγο παραπερα, αναμεσα σε υγρη αμμο και βοτσαλα. Μου παιρνει μερικα δευτερολπετα να ξαναβρω την αναπνοη μου. Σκατα σκατα σκατα. Σκατα.

Πλησιαζω το ΚΤΜ να το ξεκολλησω, και βεντουζωνει η δεξια μποτα μεσα για τα καλα. Τι στον πουτσο να πρωτο-ξεκολλησω; Την μποτα; το μηχανακι; Βαζω μπροστα, ανοιγω το γκαζι, ειναι ανωφελο, το μονο που καταφερνω ειναι να σπρωχνω τον μπροστινο ακομα πιο βαθεια, η μηχανη εχει παρει κλιση προς τα εμπρος τουλαχιστον 25-30 μοιρες. Τραβαω απο το πισω φτερο, ανοφελο. Το μηχανακι απλα "σπαει" στο λαιμο, το πλαισιο παει ελευθερα περα δοθε, το μπροστινο ομως δεν κουνιεται μια. Προσπαθω να μην πανικοβληθω. Ακουω κινητηρα μηχανης πισω μακρια.

Ερχεται ο Εσθονος ο Τομας, αλλα ειναι 30 μετρα πιο αριστερα, προφανως πανω στις ροδιες. Κουναω τα χερια ΣΟΣ αλλα δεν σταματαει. ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΠΟΥΤΑΝΑ ΜΟΥ ΒΟΗΘΕΙΑ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ φωναζω δυνατα απο τα νευρα μου, εννοειται δεν φταιει σε τιποτα το παιδι. Ξανα προσπαθω να το ξεκολλησω μονος μου, μονο αν βγει ο μπροστινος εχω ελπιδες, θελει ισα ισα να τον ξεκολλησω και να τον τοποθετησω 50 ποντους πιο αριστερα. Δεν κουνιεται με τιποτα. Μου ερχεται να κλοτσησω κατι βιαια απο τα νευρα μου.

Σε πεντε λεπτα, ακουω παλι μηχανακια. Ειναι ο Boris με τον ομοσταυλο μου τον Guillaume απο πισω. Αυτη τη φορα δεν αφηνω περιθορια για λαθος ερμηνεια. Κουναω σαν υστερικος τα χερια μου, βγαινω 10 μετρα πιο δεξια, και οταν πλησιαζουν περισσοτερο κανω το σημα της προσευχης με τα χερια, εκλιπαρωντας και δειχνοντας το ΚΤΜ μου. Ευτυχως σταματανε και οι δυο, και σε 3 λεπτα το πολυ, με την δυναμη ολων μας, εχουμε ξεκολλησει τον μπροστινο τροχο και μπορω να συνεχισω. Ππριν καν προλαβω να τον ευχαριστησω, ο Boris εχει καβαλησει και φευγει σαν διαολος, του φωναζω "As much beer as you want at the finish, on me!!!" αλλα σιγα μη με ακουσε.

Ξεκιναμε παρεα με τον Γκιγιομ, συνεχιζει η διαδρομη μεσα στην κοιτη, και ψαχνουμε το επομενο σημαδι, ενα μικρο περασμα μπες-βγες απο την κοιτη αριστερα, μεσα απο λιγα χαμηλα πευκακια. Κουμπωνει λιγο παρακατω, με προσοχη ξανα-καλιμπραρω, και ψαχνουμε τωρα για το "Yellow Building - School" αριστερα. Eπιτυχια, να το, περναμε ενα βαθυ αλλα στενο ρυακι και βγαινουμε απεναντι σε χωματοδρομο. Δεν θελω να ξαναδω ποταμισια κροκαλα ποτε στη ζωη μου, τα χερια εχουν γινει μαγιονεζα απο το κοπανημα. Ξανα καλιμπραρισμα.

Ακολουθουν ανηφορες, κατηφορες, σχετικα ευκολη πλοηγηση, εχω αφησει πισω μου τον Guillaume, αλα σε μερικες κλειστες στροφες δεν μου κουμπωνει η πρωτη ταχυτητα οταν κλωτσαω τον λεβιε προς τα κατω. Λιγο αργοτερα, νιωθω τον λεβιε σε λαθος θεση απ' οτι τον εχει συνιθησει το αριστερο μου ποδι. Σταματαω. Εχει ξεβιδωθει η βιδα που τον συγκρατει, και ο λεβιες κρεμεται σαν παπαρι. Βγαζω γρηγορα το οχταρι ταφ απο το τσαντακι πισω, αλλα δεν σφιγγει η πουτανα. Η βιδα που κραταει τον λεβιε εχει κοπει.

Ασπριζω. Την πεταω. βαζω τον λεβιε, και κουμπωνω μια δευτερα. Τον βγαζω και τον χωνω γρηγορα στο τσαντακι μεσης. Θα συνεχισω με δευτερα μονο ρε πουστη μου, τι να κανω. Ευτυχως το μηχανακι ειναι γραναζωμενο αρκετα μακρυ (14/45), κι ετσι δεν μπορω να πω οτι χανω πολυ χρονο, ή τουλαχιστον ετσι νομιζω. Τεχνικα κομματια αλλα δεν υπαρχουν, ισα ισα που η διαδρομη πλεον εχει και μερικες φλαταδουρες, αλλα το ταχυμετρο με δευτερα σπασμενη δειχνει το πολυ 65-67 χλμ την ωρα. Τσεκαρω να δω ποσα χιλιομετερα εχω ακομα μεχρι το flying, πρεπει να ηταν περιπου 30. Με πιανει ο Γκιγιομ, αλλα δεν περναει ο χαζος. Γενικα ειναι της αποψης του ταξι ο Ολλανδος, πραγμα που με εκνευριζει γιατι δεν ξερει τουλαχιστον να κραταει σωστες αποστασεις. Ειναι λιγο, αν το πω ευγενικα, ενθουσιωδης. Του κανω πολλαπλα σηματα να περασει, προσπαθω να του δειξω οτι δεν εχω λεβιε ταχυτητων, τιποτα.

Κοβω στα 10χλμ/ω. Το παιρνει χαμπαρι, με περναει, και σε 100 μετρα τρωει τουμπιδι μπροστα μου σε ανηφορικη δεξια φουρκετα. "Ε ρε τι οργιο εισαι εσυ παιδακι μου". Φαινεται ΟΚ, του φωναζω "GEARBOX PROBLEM!!!!" και φευγω μπροστα. Αν καταλαβε εχει καλως, αν οχι προβλημα του. Με ξαναπερναει μετα απο 20 λεπτα σε κατηφορικο, και επιτελους εξαφανιζεται. Τα τελευταια 15 χλμ της ειδικης σπαζομαι, ειναι φλαταδουρια που ηθελαν τριτη, αλλα τσιγκουνευομαι τον χρονο που θα μου παρει να σταματησω, να βγαλω τον λεβιε και να αλλαξω ταχυτητα. Ασε που σκεφτομαι οτι μπορει να προκυψει και κανα τεχνικο κομματι και να τον πιω κανονικα. Δεν πειραζει, μια χαρα ειναι με δευτερα μονο.

Φτανω στο flying σιχτιριασμενος. Βλεπω τον Βασιλη να καθεται στη σκια. Με βλεπει ποσο ταλαιπωρημενος ειμαι, εχω γεμισει αμμο και πηλο απο την κορυφη μεχρι τα ποδια, του λεω οτι εχασα και τον λεβιε, και να ναι καλα ο Μπιλλ μου προσφερει μια παγωμενη Κοκα Κολα. Ειναι η πιο ωραια που εχω πιει ποτε στη ζωη μου. "Μην κρυωνεις, παμε να φυγουμε, το σερβις παρκ ειναι λιγο παρακατω, θα το φτιαξουμε". "ΟΚ φυγαμε, θενξ! Κατσε μονο να περασω το νεο roadbook δυο λεπτα". Πεταω το ρολο της ειδικης σε κατι σκουπιδια, αει σιχτιρ.

Φτανουμε συντομα στο σερβις παρκ, οπου κοριτσια δινουν Red Bull και γινεται χαβαλες, μουσικη, ντοπιοι κλπ. Εγω ουτε που θελω να ξερω, κατι παει να με ρωτησει καποιος που βντεοσκοπει, τον κωβω αποτομα και φωναζω "I have a fucking problem with the bike, where the fuck are the service vehicles parked?" σε απταιστα γαλλικα και με υφος Καλαχαν. Ο Pastori το ακουει και αμεσος προσφερεται να μου "δανεισει" τον μηχανικο του "Angelo, come, it's easy problem", παντα ηρεμος ο Christian. Εννοειται οτι επιμενω να τελειωσει με το δικο του μηχανακι πρωτα, και οταν φευγει ο ιταλος, ξαπλωνουμε το ΚΤΜ κατω. Ευτυχως με μια δυο πονταρισιες βγαινει η σπασμενη βιδα απο μεσα. Φοραμε ξανα τον λεβιε, βαζει Loctite σε εφεδρικη βιδα που ειχε και ειμαι ετοιμος. Ο μηχανικος του ειναι αστερι, δεν με αφηνει να φυγω αν δεν σφιξει και την αλυσιδα. Τον λουζω στα ευχαριστω, και υστερα απο 3 ωρες μου φευγει ενα βαρος απο το στηθος.

Η απλη ειναι μεγαλη, 98χλμ, κανει ζεστη, με τον Βασιλη την οδηγουμε παρεα. Σταματαμε για βενζινη, και υστερα αρχιζει και μας ανεβαζει απο φουρκετες προς ενα ορεινο λιβαδι. Ειναι η πιο κουραστικη απλη που εχω κανει ποτε στη ζωη μου. Προς το τελος με εχει πιασει πονοκεφαλος. Φτανοντας στην αρχη της δευτερης ειδικης, δεν υπαρχει σκια ουτε για δειγμα. Ο Βασιλης ειναι πιο φρεσκος απο μενα, του εχει παει πολυ καλα η πρωτη ειδικη. Κουβεντιαζουμε λιγο.

"Μπραβο ρε Βασιλη. Τελικα ποιος ηταν μπροστα και ανοιγε;" "Ο Cosentino, το παλιοσκυλο. Περασε το ποταμι εντελως καθετα, πολυ πιο πριν απο εκει που μπηκατε εσεις" "Κι εσυ απο το ιδιο σημειο περασες;" "Ναι, ηταν ο μονος τροπος για να μαζεψω διαφορα σημερα. Ευτυχως μου εκατσε καλα". Και γαμω. Πρεπει να εχει μαζεψει πολυ κοσμο σημερα ο Βασιλης. Τον χτυπαω στην πλατη ενθαρρυντικα, "Αστα αυτα και ελα να μπουμε ρε Παντελιδη να τελειωνουμε!" "Μπες εσυ, εγω τα εχω παιξει", του εξηγω και για το κολλημα στην αμμοπαγιδα. "Θα κατσω να φαω, πρεπει να μαζεψω λιγες δυναμεις. Γρηγορα εσυ και με μυαλο, φα 'τους Μπουδρο οεο!!!!"

Με αφηνει ξαπλωμενο εκει στην πλαγια και μπαινει. Χαιρομαι πολυ για τον Βασιλη, φαινεται focused σημερα, το βλεπω στο βλεμμα του, ειναι η μερα του και το ξερει. Ανοιγω το expedition γευμα, το ζεσταινω και τρωω σαν λυκος. Γαματο το κρεατακι με λαχανικα, μεγαλη χλιδη. Βρισκω 3 τζελακια στις τσεπες μου, τα κατεβαζω ολα με τη μια για επιδορπιο, πινω και κανα λιτρο ισοτονικο, αδειαζει το camelbak. Χεστηκα, θα γεμισω ξανα στο flying. Φτανει κοσμος, περιπου 10 αναβατες παιρνουν εκκινηση πριν απο εμενα στην ειδικη (δεν υπαρχει ποινη προπορειας). Δεν εχω δει πουθενα τον Zboran, σημερα ξεκινουσε 40ος, 38 λεπτα πισω μου. Δεν το αφηνω να με επηρρεασει, μαζευω ακομα τις δυναμεις μου. Περναει αλλο ενα 20 λεπτο, κι αφου εχω ριξει και κατουρημα και εχω συνελθει λιγο, παιρνω εκκινηση.

Στην δευτερη ειδικη (59χλμ) παιρνω την επανω μου, περναω συνολικα 5 μηχανακια, ο πεμπτος ειναι ο αγγλος πιτσιρικος ο Harry, και τερματιζουμε μαζι σχεδον την ειδικη. Γρηγορη, με ευκολη πλοηγηση αλλα και με πολυ πετρα σε πολλα σημεια. Απο την μερα που την περασαμε εχουν στρωσει οι εργατες οδοποιιας περσσοτερες κοφτερες πετρες σε αρκετα σημεια, περνας απο πανω και νομιζεις οτι θα σου φυγουν τα σφραγισματα, οσο πιο πολυ ανοιγεις το γκαζι τοσο το καλυτερο για τις αναρτησεις, αλλα τα χερια και οι παλαμες πλεον εχουν κουραστει πολυ. Νιωθω οτι παω γρηγορα και οτι παιρνω λιγο το αιμα μου πισω για τις ατυχιες της πρωτης ειδικης. Στο flying καθομαι να συνελθω, η μερα σημερα με εχει γαμησει.

Αντε, μια τελευται απλη εμεινε, 73 χιλιομετρα. Προς το τελος σταματαω παλι για πλυσιμο, δυσκολο να συνεχισω με το ιδιο κεφι, εχω κουραστει. Δεν εχω αλλο φαγητο και το camelbak το γεμιζω με σκετο νερο. Ο ηλιος πεφτει οπως γυρναω παλι στο γνωριμο πλεον Durres. Φτανω στο μπιβουακ, δινω καρτα, και σχεδον μου πεφτει το μηχανακι απο τα χερια εχω απο τις τεντες μας.

Τα εχω φτυσει, game over για σημερα. Ο Βασιλης με ενθαρρυνει, "Μωρη κουλη τα καταφερες!" Γελαω με το κωλοπαιδο, εχει τον τροπο του το ατιμο. "Μαλακα πρεπει να δω αποτελεσματα, του ειχα συν 15 λεπτα του Zboran αλλα δεν εχω ιδεα ποσα εχω χασει σημερα, δεν ξερω τι διαολο εκανε κι αυτος στο ποταμι". "Μην αγχωνεσαι, ολα θα πανε καλα, κομπλε"

Οι φοβοι μου ομως επιβεβαιωνονται. Κοιταζοντας αργοτερα τα αποτελεσματα, o Zboran μου εχει ριξει 18 λεπτα σημερα. Ενω του εχω παρει την δευτερη ειδικη με 4 λεπτα διαφορα, απο τις ατυχιες μου στην πρωτη επωφεληθηκε και την εβγαλε 21 περιπου λεπτα πιο γρηγορα ο Τσεχος. Στο overall, ειμαι παλι πισω του 3 λεπτα. Η αυριανη μερα ειναι ενας απλος επιλογος με μικρη ειδικη, δεν θυμαμαι ποσο αλλα δεν νομιζω οτι μπορω να τα καλυψω αυτα τα 3 λεπτα. Fuck.

Η Τιμη με βοηθαει με τα πραγματα μου οσο μπορει ετσι που με βλεπει κουρελι. Στο ντους καθομαι κανα 10 λεπτο μεχρι να συνελθω. Ανοιγω το ταπερ με τα 2 κιλα ρυζι με τονο, και το τρωω σχεδον ολο. Αντι για ενα φακελακι με σκονη recovery, πινω δυο. Δεν γαμιεται, ας ακτινοβολω το βραδυ, χεστηκα. Σκαω ξανα τις νεες μου φουσκαλες με βελονα, και βαζω νεα χανζαπλαστ σχεδον σε ολο το χερι. Αναρωτιεμαι ποτε θα ερθει κι ο Αλεξανδρος - σημερα ειναι η μονη μερα που ανησυχω για τον Αλεξ, ειναι ζορικη.

Το μηχανακι, περαν της μαλακιας με τη βιδα του λεβιε φαινεται τζιτζι. Τσεκαρω φιλτρο αερα, μη σου πω δεν θελει καν αλλαγη. Το μονο που θελει λιγη προσοχη ειναι τα ρουλεμαν του μπροστινου τροχου, εχουν πλεον ελαχιστο τζογο. Δεν τα αλλαζω ομως, η αυριανη μερα ειναι τελικα μονο 18χλμ ειδικης, μικρες απλες πριν και μετα, σκατα, θα ειναι πολυ δυσκολο να καλυψω 3 λεπτα. Για πρωτη φορα στον αγωνα ξαπλωνω για μιση ωρα λιγο πριν νυχτωσει. Εκτος απο κουρασμενος, νιωθω και απογοητευση για τη χαμενη θεση σημερα. Προσπαθω να πεισω τον εαυτο μου οτι δεν πειραζει, και η 3η θεση στη Μ2 καλη ειναι, αλλα δεν με ψηνω και παρα πολυ.

Το briefing tτo βραδυ απλη υποθεση, ειναι περισσοτερο ευκαιρια να μαθω για τις σκηνες Αποκαλυψεως που συνεβησαν στο ποταμι. Μαθαινω για το σχεδον χαμενο μηχανακι του Chris, για την Patsy που εμεινε μαζι του 40 λεπτα μεχρι να το βρουνε, ο καθενας εχει μια προσωπικη ιστορια ειτε ηττας ειτε θριαμβου. Το αυριανο ξυπνημα ειναι στις 8 νομιζω, και εγω ξεκιναω 16ος. Αρνουμαι να μη σκεφτομαι ακομα την δευτερη θεση του βαθρου, κανω υπολογισμους. O Zboran ξεκιναει 7 λεπτα μπροστα μου. Αν τον πιασω μεσα στην Ειδικη, ξανακατακταω την δευτερη θεση. Ολα ειναι πιθανα, δεν εχει τελειωσει τιποτα ακομα, αρνουμαι να το βαλω κατω. Ο Αλεξανδρος φτανει πια νυχτα, χειροκροταμε ολοι οσο αντεχουν τα πονεμενα μας χερια. Δεν μπηκε ποτε στη δευτερη ειδικη, αλλα τι σημασια εχει, εβγαλε μια πολυ δυσκολη μερα. Ηρωας. Παει γιαι τερματισμο, αυτο απο μονο του αξιζει.

Τρωω λιγο ακομα απο το ρυζι μου, και πεφτω ξερος για υπνο απο νωρις, ουτε βιβλιο ουτε τιποτα. "Θα τα πουμε αυριο" σκεφτομαι, αλλα δεν ξερω καν σε ποιον αναφερομαι.

...
Life should not be a journey to the grave with the intention
of arriving safely in a well preserved body, but rather
to skid in broadside in a cloud of smoke, thoroughly used up,
totally worn out and loudly proclaiming – “Wow! What a Ride!”
(Hunter S. Thompson)

Re: Rally Albania 7-14/6/2013 09 Ιουλ 2013 09:34 #20822

  • ayrton
  • ( Admin )
  • OFFLINE
  • Administrator
  • Posts: 688
  • Karma: 4
Σκέφτηκα να γράψω τώρα πριν τελειώσει την περιγραφή του ο Αγγελος.
Ο Παντελίδης έχει τρέξει enduro, 4X4 αλλά η μεγάλη του αγάπη είναι τα rallye.
Κοιμάτε και ονειρευεται αμμολοφους και αλλα τέτοια.
Προσεγγίζει τους αγώνες με τον καλύτερο κατά την γνώμη μου τρόπο.
Τους χαίρεται με μια λέξη.
Συμμετέχει με ένα παλιό μηχανάκι του 2001 (το εχω τρέξει και εγώ σε ένα Balkan) που φροντίζει να το έχει στην πιο άριστη μηχανολογική κατάσταση.
Αντίθετα με τους περισσότερους ξέρει οτι δεν χρειάζεται να εχεις μοντέλο 2016 φουλ εξτρα για να περάσεις καλά.
...και αυτό κάνει πάνω από όλα ο Αγγελος. Πάει στους αγώνες και περνάει καλά!!!.

Στραβώνει ασχημα οταν δεν του πάνε καλα τα πράγματα αλλά στην τελική περνάει καλά...τον ζεί τον αγώνα.
Γνωρίζει κόσμο, φροντίζει να διατηρεί τις γνωριμίες αυτές και μετα τον αγώνα,κάνει φίλους μέσα απο τους αγώνες, κοιτάει πώς το κάνουν οι αλλοι που εχουν περισσότερη εμπειρία, ρωτάει μαθαίνει πάνω από όλα δεν τον παίζει ......ξερόλας.
Ειναι παρατηρητικός ,λογω επαγγέλματος ( σου βρίσκει ένα περισευούμενο pixel σε 32 οθόνη με μιά ματτιά) και απίστευτα οργανωτικός. Τα βάζει ολα σε κουτάκια με χρωματάκια, φιάχνει σχεδιαγράμματα, γραφήματα πριν τον αγώνα, σκέφτεται εναλλακτικά σενάρια.
Δεν είναι το πρώτο τσαμπιόνι και το ξέρει. Ειναι βέβαια γρήγορος, σταθερός, πεισματάρης παίζει για βάθρο πάντα ή κάπου εκεί κοντά αλλά γνωρίζει οτι για να το πετύχει δεν θα είναι απο την απόλυτη ταχύτητα του αλλά απο όλα τα άλλα που συνθέτουν ενα οδηγό rally.
Επιμονή, υπομονή, εξυνάδα, τακτική, οργάνωση...
Δεν κάνει έναν αγώνα σαν να είναι μόνος του. Δεν κλειδώνει το μυαλό του κατα την διάρκεια του αγώνα. Μετράει τους αντιπάλους υπολογιζει που χάνει που κερδίζει. Γυρνάει απο τον αγώνα και εχει δεί απο που πέρασε, έχει ρουφίξει εικόνες, παραστάσεις, μυρωδιές. Μπορεί να σου περιγράξει όλη την διαδρομή εκ των υστερων. Αυτό κανω και εγώ μόνο που εγώ σερνομαι, ενω εκείνος το κανει οδηγόντας γρήγορα.
Δουεύοντας για την διαφήμιση ξέρει οτι η επικοινωνία και η εικόνα παίζει σημαντικό ρόλο και το εκμεταλευται με τον καλυτερο τρόπο.
Τα περισσότερα από αυτά που μας περιγράφει παραπάνω τα ξέρω ήδη απο πρώτο χέρι, περιμένω όμως με λαχτάρα το επόμενο του πόστ για ζήσω όπως όλοι μας νομίζω την περιπέτεια του.
Δεν ξεχνάει να πεί ένα ευχαριστώ σε όσους τον βοηθάνε λίγο ή πολύ δεν έχει σημασία.
Τον χαίρομαι πραγματικά και του εύχομαι αληθινά να τρέξει και στους αμμόλοφους που τόσο πολύ θέλει.
Μπορεί να μην είναι ο καλύτερος rallyraider στην Ελλάδα ( στα σίγουρα, αφού υπάρχουν καλύτεροι) αλλά για μενα είναι απο αυτούς περνάνε καλύτερα μέσα αυτό που αγαπάνε.
...και τα γράφει και καλά.

Αγγελε τα συγχαρίκια μου και τελείωνε πια με αυτή την περιγραφή.
Μας έχεις αφήσει με τον π@*τ%ο στο χέρι.

Παντελίδη προχώρα
σε ζητάνε όλα τα φόρα...

Re: Rally Albania 7-14/6/2013 09 Ιουλ 2013 15:53 #20823

  • Aggelos
  • ( User )
  • OFFLINE
  • Gold
  • Brodovitch
  • Posts: 557
  • Karma: 2
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ - STAGE 7 / EPILOGUE
Durres - Durres



Ξυπναω σχεδον 2 ωρες πριν την ωρα εκκινησης μου, τρωω, πινω καφε, κανω τις μισες ασκησεις, και αυτες με φοβερη προσπαθεια πλεον. Υστερα ψαχνω για μικροδουλειες για να κραταω το μυαλο μου απασχολημενο. Ξεπλενω τις μποτες μου, το Leatt, τη μπανανα και το σακιδιο. Μαλακιες. Απο το gearbag βγαζω 3η στολη, πεντακαθαρη, η Τιμη με πειραζει, "μα καλα θα μας τρελλανεις εντελως εσυ παιδακι μου; Δεν μας χεζεις ρε φιλε που μας εμφανιζεσαι με πεντακαθαρη εμφανιση τελευταια μερα;;;" Δεν μπορω, γελαω με τα χαλια μου κι εγω. Κι ομως, ψυχολογικα με ανεβαζει (ασε που δεν βρωμαει και τοσο πολυ).


i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../7-1_zps6db52451.jpg
Στην εκκινηση της ημερας, στο ΣΕΧ του μπιβουακ, σενιος με φρεσκα ρουχα


Τα 'χουμε πει με τον εαυτο μου, θα το παλεψω σημερα κι ο,τι γινει. Κανει ζεστη, ξεκιναω την απλη μετα τις 9 περιπου, 34 χιλιομετρα μεχρι την ειδικη. Στο δρομο πιανω τον Guillaume που εχει ξεκινησει 4 λεπτα πριν απο μενα, φαινεται χαμενος. Προς το τελος της απλης κινουμαστε παρεα, εγω μπροστα, και σε εναν φλατ φαρδυ χωματοδρομο πιανουμε ενα πολιτικο αμαξι μπροστα μας. Την ωρα που παω να περασω απο αριστερα, ο βλαμμενος ολλανδος αποφασιζει ταυτοχρονα να ριξει προσπεραση απο δεξια με φουλ γκαζια. Το αμαξι εννοειται κοβει ξαφνικα αριστερα κατα πανω μου, και παραλιγο να βρεθω μεσα σε χωραφι. "Τι κανει ρε μαλακα ο ηλιθιος…"

Νευριαζω, πιανω τον Guillaume παρακατω, τον περναω και κανω burn out για να φαει λιγο χωμα και πετρα. ΟΚ, ναι, ειμαι καφρος, δεκτον, αλλα δεν αντεξα. Μου ζηταει εξηγησεις στην αρχη της ειδικης για την συμπεριφορα μου, και του τα ψελνω κανονικοτατα μπροστα σε κοσμο. "You didn't understand what you did, ε? Use your fucking brain man, never EVER pass a car from the right while another rider is passing on the left. If your brain cannot understand that, then keep the fuck away from me."

Ομoρφα και ωραια. Bλεπω τον Βασιλη πιο περα να συνομιλει με τον Andrea και τον Christian. Ξεχασα το πιο σημαντικο. Ο Βασιλης χτες κερδιζει την ημερα, τους κερναει ολους μερικα τσαγακια και εχει ανεβει 2ος Γενικης! Με την εγκαταλειψη του Giovanni, το μιασωρο που εχασε ο Christian στο ποταμι, και τον αυστριακο Remmelink να εχει καταστρεψει τον αγωνα του πριν 3 μερες κανοντας μοτοαλπινισμο στο αγνωστο, ο Βασιλαρας εχει πλεον μονο τον Cosentino μπροστα του, αλλα τους χωριζει κανα 12 λεπτο το οποιο ειναι πολυ δυσκολο να καλυφτει. Ο Cosentino, εμπειρος αναβατης, ξερει οτι το μονο που χρειαζεται να κανει ειναι να πιασει τον Βασιλη (που ανοιγει διαδρομη σημερα) και να μην τον αφησει απο τα ματια του.

Ο Pastori ειναι τριτος αλλα μιση ωρα πισω πλεον, τεταρτος ειναι ο πιτσιρικος ο Boris, και πεμπτος ο ολλανδος Arthur Breukelaar. Μεταξυ αυτων υπαρχουν σημαντικες διαφορες, δεν θα αλλαξει κατι σε 18 μονο χιλιομετρα ειδικης. Λογικα, μονο μεταξυ εμενα και του Zboran για την εκτη θεση μπορει να γινει κατι .

Ο Bill μιλαει με τον Cosentino λοιπον, και ακουμε απο διπλα. "Are you going to push today?" "No, , , today I take it easy, yes?" "Yeah man, the race is over anyway, let's enjoy!". Ναι καλα. Παιρνει εκκινηση ο Βασιλης, και φευγει σαν το Κογιοτ που το εχουν δεσει σε ρουκετα. Γελαμε ολοι, ενα λεπτο αργοτερα το ιδιο κανει και ο Cosentino. Κι αλλα γελια, "look at the fucking crazy fast guys taking it easy ha ha ha" μου λεει ο Εσθονος o Tomas. Ερχεται η σειρα του, το 690 του ομως δεν θελει να παρει με τιποτα μπροστα. Το παλευει ενα λεπτο ολοκληρο, αυτο εχει μουλαρωσει. Αρχιζουν σφυριγματα και πειραγματα απο τη γαλαρια, "Push push push!" Ο κριτης τον φωναζει, του εκφωνει το "five four three two one, go!", ο Tomas ακομα παιζει με το μπουτον της μιζας. 15 δευτερολπετα μετα, αφου εχει σπρωξει το μηχανακι 5 μετρα για να φυγει απ την εκκινηση, παιρνει επιτελους μπρος ο κινητηρας.

"ΟΛΕ!" - εκρηξη χειροκροτηματος και φωνων απο την εξεδρα που τον κοιταζουμε. Ο Tomas γυρναει, μας υποκλινεται και ανοιγει το γκαζι μεχρι το στοπ. Της πουτανας… Τα κεφια σημερα ολονων δεν κρυβονται. Βλεπω τον Zboran να φευγει, μετα τον Guillaume, ερχεται και η σειρα μου λιγο πιο μετα. Η ειδικη, απ' οσο μπορεσα να μελετησω χτες το βραδυ θα ειναι λιγο τεχνικη, εχει και 2-3 σημεια ζορικης πλοηγησης. Κινειται σε πολλα σημεια της σε κοιτη μικρου ποταμιου, την αφηνει, την ξαναβρισκει, παλι κροκαλα και παλι προσοχη γιατι εχει δυσκολα τεχνικα ανεβοκατεβασματα μεσα κι εξω απο αυτην.


i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../7-2_zps21af5368.jpg
Στην εκκινηση της ειδικης


Παιρνω εκκινηση, ξανα κροκαλα κατω, οι ταχυτητες χαμηλες με κυριως τεχνικα κλειστα κομματια που θελουν καλο ελεγχο του γκαζιου. Σε μια off camber βρεγμενη δεξια στροφη, βλεπω να εχει φυγει η Zornica αριστερα, η γουρουνα της κολλημενη στη λασπη. Μεχρι να ανοιξω το στομα μου να την ρωτησω, με κοιταζει δολοφονικα με υφος "Μην τολμησεις και σταματησεις θα σου κοψω το λαρυγγι", γουρλωνει τα ματια και φωναζει "GO GO GO!!!". Την εχω συμπαθησει τρελλα την Ζori, την εχω βαφτισει Η Βαλκυρια των Βαλκανιων εδω και μερες, ειναι απλα απιαστη

Πιανω τον μπροστινο μου τoν Τσεχο Jan Mares, με ξανα-περναει, και κανει λαθος μπροστα μου μετα απο 50 μετρα. Αφηνω την κοιτη, πιανω για ενα χιλιομετρο στενο χωματοδρομο, και ξανα παλι μεσα στην κοιτη. Υστερα ανοιγει λιγο το τερρεν και βλεπω δεξια μου δυο τρια μηχανακια να ψαχνονται. Ο Zboran ομως, δεν ειναι αναμεσα τους. Κριμα. Συνεχιζω προσεκτικα, o Mares με εχει πιασει παλι, ειμαστε σε κεφια και οι δυο, ευτυχως εχω ακομα δυναμεις σημερα παρα την χθεσινη καταπονηση.

Κενταμε παρεα -σχεδον διπλα διπλα- αναμεσα απο τις κροκαλες, και βρισκει με μιας ο Τσεχος την εξοδο απο το χαος. Στη ροδα του εγω αλλα με το ενα ματι καρφωμενο στο roadbook. Δεν ειναι μερα για να παιρνω αγνωστα ταξι. Ξαφνικα κοβει και φευγει αριστερα, αψυχολογητα. Whatever, σκεφτομαι, στο καλο παλλικαρι μου. Συνεχιζει αυτη η εναλλαγη ποταμισιας κροκαλας και στενου χωματοδρομου, σε κανα 5 λεπτο βλεπω μπροστα μου τον φιρφιρικο τον Guillaume, εχει ξεκινησει 4 λεπτα μπροστα μου σημερα. "Ωχ, ο βλαμμενος" σκεφτομαι, και του τα εχω ψαλει κιολας.


i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../7-3_zps1178b1ce.jpg
Προς το τελος της μικρης ειδικης.


Κρατιεμαι επιφυλακτικα πισω του, δεν παει ασχημα, και σε 400 μετρα γινεται το μεγα θαυμα. Σκαμε με τον Guillaume σε τουλιπα που πρεπει να ακολουθησουμε δρομο δεξια, και απο τη γωνια του ματιου μου, αριστερα, βλεπω να επιστρεφουν προφανως απο λαθος 2-3 μηχανακια. Αναμεσα τους, πρωτος, ειναι ο Zboran, με τη χαρακτηριστικη ασπρομαυρη στολη και το μαυρο γιλεκο.

Το στομαχι μου κανει 3 κωλοτουμπες απο ενθουσιασμο. "Ναι, ΝΑΙ, ΝΑΙ ΓΑΜΩΤΟ !!!" Γελαω σαν ψυχασθενης μεσα απο το κρανος, "ΤΟΝ ΕΠΙΑΣΑ ΤΟΝ ΖΟΥΜΠΑ!". Ο Zboran ξεκινουσε 7 λεπτα μπροστα μου σημερα, και η συναντηση μας σημαινει οτι περναω μπροστα στη γενικη σχεδον 4 λεπτα.

Τα τελευταια 2 χλμ ειναι σε ελαχιστα πιο ανοιχτο χωματοδρομο με φραχτες δεξια αριστερα, ξερο, που σηκωνει σκονη. Αφηνω τον Guillaume να παραμεινει μπροστα (δεν ειναι ωρα για ρισκα) και φροντιζω να κραταω τις στροφες του δικου μου στα κοκκινα για να μην βλεπουν οι απο πισω μου απο τον συνδυασμο της σκονης μας. Οχι τιποτα αλλο, αλλα σιγουρα με εχει δει ο Τσεχος, και μπορει να σεληνιαστει και προσπαθωντας να με προλαβει να εχουμε τιποτα ατσαλες προσπερασεις εν βρασμω ψυχης.

Κερναω σκονη, ορθιος ανοιγω τερμα το γκαζι, επιτηδες παραπανω απ' οτι πρεπει, το πισω μερος γραφει τρελλα στο χωμα, σηκωνει σκονο-θυελλα και ελπιζω οτι θα κρατησει τους πισω σε αποσταση. Διαβαζω το roadbook, τελευταια τουλιπα, μια σπασμενη γεφυρα μπροστα μας, κοβουμε αριστερα και περναμε μεσα απο το ρυακι για το flying. Εληξε. Δεν το πιστευω αυτο που μολις εχει γινει, βαραω μπουνιες στο τιμονι μου και ουρλιαζω αοριστα στον ουρανο, σε απταιστα λιμενεργατικα ελληνικα ο,τι βρισια μπορω να σκεφτω απο την χαρα μου. Τι θεια, τι ζωα, τι ιεροδουλες, τα συνουσιαζω ολα. Ερχεται ο Edvin προσκετικα… "Angelo are you OK???" "Yes, I am just very very happy!" "OK my friend, you Greeks have a funny way of showing it!" Γελαω δυνατα και τον χτυπαω στο μπρατσο, θελω να τον παρω αγκαλια απο τη χαρα μου. "It was a fucking great race, bravo Edvin!"

Βρισκω τον Βασιλη πιο περα. "Και γαμω;" του φωναζω, "Και γαμω! Χαθηκαμε ολοι οι μπροστινοι, αλλα διαφορες δεν εγιναν." Ο Βασιλης δεν λεει πολλα αλλα σκαει το μεγαλυτερο χαμογελο που εχω δει σε ολο τον αγωνα. Αξιος!



Κυριες και κυριοι, Βασιλης Μπουδρος!

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../7-5_zpsca0a36d9.jpg
Πιο Colgate πεθαινεις. ο Arthur, 5ος γενικης, εγω, και ο overall 1ος στις γουρουνες Eddy.


Κανει ζεστη αλλα δεν φευγουμε, κανεις δεν θελει να πιστεψει οτι εδω εχει τελειωσει ο αγωνας. Φωτογραφιες, γελια παντου, καλαμπουρια, πειραγματα. Αλλοι παραπερα λουζονται με νερομπουκαλα λες κι εχουν ανεβει βαθρο στο Mugello. Αυτη ειναι η καλυτερη στιγμη του αγωνα, οπως πιστευω οτι αυτη ειναι και η καλυτερη ανταμοιβη ενος οργανωτη που αγαπαει πραγματικα αυτο που κανει. Ο Edvin εκει διπλα, μαζι μας, στη σκονη και τη ζεστη, χαμογελαει εξισου, αν οχι περισσοτερο, απο ολους εμας. Εξ 'αλλου, ουσιαστικα, ειναι και αυτος ενας απο εμας, τρεχει σε αγωνες Ραλλυ με μοτοσυκλετα οποτε μπορει. Εχει μεγαλη σημασια αυτο (θα επανελθω).

Περιμενουμε και τον Αλξεναδρο, φτανει, χειροκροτηματα, τα καταφερε ο Αλεξ! Τερματιζει την πρωτη του Αλβανια, αξιος! Ξεκιναμε με μια μελαγχολια για το μπιβουακ, εγω ακομα να πιστεψω αυτο που εχει γινει. Επιστρεφουμε αλλα μην φανταστειτε οτι εχει πισινα, κοκτεϊλ και χλιδες: με το που γυρναμε πεφτουμε με τα μουτρα να μαζεψουμε ξανα τους 2 τονους πραγματα που κουβαλαμε, να δεσουμε μηχανακια στο τρεϊλερ και να προλαβουμε να κανουμε κανα ντους πριν την απονομη στις 6. Αυριο νωρις πρωι το προγραμμα εχει επιστροφη. Λιωνουμε απο τη ζεστη αλλα εχουμε ολοι κεφια. Στις 6 παρα δινω μπρατσο στην Πολυτιμη και περπαταμε με ολη την ομαδα, Ισαακ, Σπυρος, Βασιλης, Αλεξανδρος, Jonathan και Guillaume μεχρι την αψιδα της απονομης.


i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../7-6_zps86e84199.jpg
Βαθρο γενικης, ο Βασιλαρας τελικα 2ος και επισης 2ος στην Μ1 (under 450). Διπλα του ο vικητης του αγωνα Andrea Cosentino, και 3ος ο Christian Pastori.

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../7-7_zps29ebdefa.jpg
Βαθρο της Μ2, 1ος Pastori, 2ος εγω, 3ος ο Anton Zboran (3ος, 6ος και 7ος γενικης αντιστοιχα)

i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...3/7R_zps8a9d0d51.png
Τα τελικα αποτελεσματα για Μοτο


Απονομη λοιπον, κυπελα, πολλα χειροκροτηματα, πολλες φωνες και πειραγματα, φωτογραφιες, ανεβαινει η τσεχικη ομαδα που εχει αποδεκατιστει φετος στους τραυματισμους για αναμνηστικη φωτο και δεν αντεχω, ανταποδιδω φωναζοντας στον Robert το περσυνο του πειραγμα: "Czech para-Rally Team ρεεεε!!!!!". Ωραια τα βαθρα, η καλυτερη ομως φωτο του αγωνα ειναι η παρακατω:


i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo.../7-8_zps6f98a29b.jpg
Ολη η ελληνικη ομαδα μαζι, με μερικους βουλγαρους γειτονες και τους δυο ολλανδους φιλοξενουμενους μας. Πισω, απο αριστερα: ενας βουλγαρος σαππορτ, Ο δικος μας Σπυρος, ο Αλεξανδρος, η βαλκυρια Ζορνιτσα, μια φιλη της, ο Βασιλης. Απο κατω, αριστερα ο Jonathan, η Πoλυτιμη, εγω καθιστος, ο Ισαακ και ο Guillaume.


Η ιστορια δεν τελειωνει εδω, υπαρχει και επιλογος με εντυπωσεις και πολλα σημαντικα ευχαριστω.
Υπομονη, αλλο ενα post μενει και ξεμπερδευετε με την λογοδιαρροια μου.

Life should not be a journey to the grave with the intention
of arriving safely in a well preserved body, but rather
to skid in broadside in a cloud of smoke, thoroughly used up,
totally worn out and loudly proclaiming – “Wow! What a Ride!”
(Hunter S. Thompson)

Re: Rally Albania 7-14/6/2013 09 Ιουλ 2013 20:37 #20824

  • Aggelos
  • ( User )
  • OFFLINE
  • Gold
  • Brodovitch
  • Posts: 557
  • Karma: 2
EΠΙΛΟΓΟΣ


Κατ' αρχην πρεπει να γραφτουν καποια σημαντικα ευχαριστω. Αν βαριεστε ζηταω συγγνωμη, προσπεραστε.

Πρωτα πρωτα, ενα μεγαλο ευχαριστω στην Πολυτιμη, τον Βασιλη, τον Αλεξανδρο, τον Ισαακ και last but not least τον "yes my friend" Σπυρο. Περασα φανταστικα, γελαγα με την ψυχη μου καθε μερα, τα παιδια απλα ηταν η καλυτερη δυνατη ομαδα που θα μπορουσα να φανταστω. Ελπιζω να ξαναζησουμε τετοιες περιπετειες παρεα συντομα.

Ενα ευχαριστω ανηκει στον οργανωτη του αγωνα, τον Edvin Kasimati και ολη την ομαδα του. Ανθρωπος θετικος, εξυπνος, παντα με λυσεις και χαμηλων τονων, ο Edvin εχει καταφερει το απολυτο success story με το Rally Albania. Σε μια χωρα που λιγο-πολυ ολοι ξερουμε ποσο υστερει σε βασικα πραγματα. Ξεκινησε πριν 9 χρονια σαν κατι εντελως ερασιτεχνικο, με πολλα οργανωτικα προβληματα, αλλα καθε χρονο εκανε αλματα μπροστα. Αυτη τη στιγμη θεωρειται απο τα καλυτερα ευρωπαϊκα Ραλλυ. Τα θερμα μου συγχαρητηρια και ενα μεγαλο ευχαριστω για τις αμετρητες συγκινησεις που μου προσφεραν φετος. Θα γυρισω τρεχοντας με την πρωτη ευκαιρια.


i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...3/9a_zpsb5a2719b.jpg
Η ομαδα του Rally Albania


Tο Rally Albania δεν θα με ειχε μαγεψει ποτε εαν περσυ δεν μας ειχε οργανωσει ο Doc, να μας δωσει το φορτηγακι του και να μας κανει δωρο συμμετοχες και ο,τι αλλο μπορουσε για να συμμετασχουμε με την Πολυτιμη, τον Βασιλη και τον Elvis σε χρεη support το 2012. Με σκοπο αφενος να τρεξουμε, αφ' ετερου να διαφημισουμε σαν Ελληνες οτι και εμεις κανουμε σπουδαιους πολυημερους αγωνες Rally οπως το Serres Rally. Φετος ο Doc μου χαρισε την τζαμπα συμμετοχη του και δεν μου ζητησε να διαφημισω τιποτα (δεν χρειαζεται αλλωστε, εξακολουθω και θεωρω το Serres Rally τον καλυτερο, πιο οργανωμενο, πιο ασφαλη και εν τελει πιο διασκεδαστικο απο αποψη διαδρομων και αναλογιας ειδικων-απλων, χωματος-ασφαλτου Ελληνικο αγωνα. Εχει τεραστια σημασια και διαφορα για μενα οταν ενα Rally σχεδιαζεται απο αγωνιζομενο μοτοσυκλετας, ποσο μαλλον του επιπεδου του Δημητρη). Ο Doc ηταν απο τους ελαχιστους -μετρημενους στο ενα χερι- ανθρωπους που ενδιαφεροταν καθημερινα για το τι καναμε, πως ημασταν, αν χτυπησαμε κλπ. Ενα μεγαλο ευχαριστω λοιπον, απο καρδιας.

Το ανεφερε ο Ayrton πιο πισω, και το εχω διασταυρωσει με πολλους αναβατες που εκτιμω. Το μηχανακι στο χωμα δεν παιζει ρολο ποσο νεας τεχνολογιας ειναι, αλλα ποσο καλα το εχεις στα μετρα σου και ποσο αξιοπιστο ειναι. Ο νικητης του Rally Albania φετος, ο Andrea Cosentino, επαθε πλακα με το μηχανακι μου οταν ανταλλαξαμε σε μια απλη. "The motor, just the engine is so beautiful" μου ειπε χαρακτηριστικα. Οταν του ανταπεδωσα τα καλα λογια για το δικο του, μου απαντησε "Eh, is ok. Too expensive. Angelo, offroad, the main thing is the rider. Your bike is fantastic." Το δικο μου EXC 520 του 2001 μου το φτιαχνει εδω και δυο χρονια ο Δημητρης Χελιωτης του Worksbike. Δωρεαν. Τον Δημητρη τον ξερω κοντα 20 χρονια (απο εποχη Speed Wheel), ειναι παθιασμενος με αγωνες και λογο αυτου του παθους αυθορμητα θελει να συνεισφερει οσο μπορει, πολλες φορες με μεγαλη αυτοθυσια και χρονου και κερδους. Ηταν ο πρωτος που με καθησυχασε για την επιλογη μου να αγορασω αυτο το 520 μεταχειρισμενο πριν 2 χρονια. "Θα το φτιαξουμε να σφυραει και θα σκισεις". Το ειπε και το εκανε. Αλλαξαμε 2-3 βασικα πραγματα στην πορεια, μη φανταστειτε πολλα.* Το μηχανακι και γαμαει, και σφυραει, και κουναει επιδεικτικα το πισω τροχο του σε 10αρια 11αρια και 12αρια ιντζεξιον και μη. Το βασικο του ελλατωμα ειναι ο αναβατης του που φοβαται να ανοιγει το γκαζι οσο πρεπει. Οντας 39 εχω λιγη περισοτερη κοτα μεσα μου. Ο Δημητρης ειναι μεγαλο κεφαλαιο στον χωρο, ειμαστε πιο πλουσιοι που εχουμε ατομα σαν κι αυτον. Οσα ευχαριστω και να του πω ειναι λιγα.

*πιο νεο καρμπυρατερ απο 450SX, δευτερης γενιας FCR, 250ευρω. Hθελε νεο πηνιο, 125ευρω. Tο σασμαν το ειχα σπασει αρχες του '12 και ηταν ευκαιρια να δουμε τι συμβαινει στην καρδια του, αλλο ενα 300ευρω. Συνολο 800 ευρω σκαρτα. Διαφορα με μεταχειρισμενο του 2008; Πανω απο 2500 χιλιαδες ευρω. Εχουμε και την ικανοποιηση οτι ακομα τραγουδαει η γρια του 2001 και τα παει μια χαρα. Τη διαφορα στα χρηματα μετα χαρας τη δινω για να τρεχω σε μεγαλους αγωνες που κοστιζουν κατι παραπανω, παρα να μοστραρω ενα αγρατζουνιστο πιο προσφατο μοντελο στα Βασιλικα και γυρω απο την Αττικη.

Περι μοτοσυκλετας συνεχεια. Χωρις οργανα που δουλευουν σωστα και αξιοπιστα σε αυτους τους αγωνες εισαι απλα τυφλος, δεν πα να εισαι ο Antoine Meo. Ο Σταματης Χαλιδιας μου φτιαχνει τα οργανα -επισης δωρεαν- εδω και εναμιση χρονο και δεν με εχουν εγκαταλειψει ποτε. Πολλες ωρες εχουμε περασει παρεα στο συνεργειο του στον Γερακα (και οχι μονο - μεχρι και νυχτα, πριν απο την εκκινηση του 24ωρου περσυ, ο Σταματης απλωνε εργαλεια, περναγε νεα καλωδια, τραβαγε ρευματα και δεν ησυχαζε αν δεν δουλευαν ολα τελεια). Ο Σταματης χαρακτηριζεται απο μια σπανια τελειομανια, δεν εχει σημασια αν εγω κατι το θεωρω σωστο, αν δεν τον καλυπτει εκεινον θα τα λυσει ολα και θα τα φτιαξει απο την αρχη. Η σημασια που δινει στη λεπτομερεια με τρομαζει. Επαγγελματιας απ' τους λιγους, τον ευχαριστω ειλικρινα μεσα απο την καρδια μου.

Ο φιλος Σπυρος Θεοδωρου εισαγει τα αθλητικα συμπληρωματα GU, τζελακια, recovery drinks, ισοτονικα και λοιπα φανταστικα βοηθηματα. Απο περσυ ο Σπυρος ειχε πιστεψει σε αυτο που κανω, και απο τοτε βοηθαει οσο μπορει την κατασταση.

Ο 25 χρονια κολλητος μου ο Γιωργος, τελευταια στιγμη πριν φυγω, οταν τα οικονομικα ηταν στο οριο, εβγαλε 300 ευρω απο το ταμειο και μου τα εβαλε στην τσεπη. Δεν ηθελε (και δεν θελει) καν να αναφερθω καν στο μαγαζι του, ειναι τετοιος τυπος. Με τον Γιωργο καθομασταν στο θρανιο στην πρωτη λυκειου, και πορωμενος με αυτοκινητα αυτος, με μοτοσυκλετες εγω, τσακωνομασταν με τι θα τρεχαμε στο Paris Dakar οταν μεγαλωναμε. Ειχαμε καταληξει σε αυτοκινητο, για να λεμε και καμμια μαλακια και να ακουμε μουσικες (εφηβικη αφελεια). Τα χρονια περασαν, το σχεδιο μπορει να μη μας βγηκε αλλα το ονειρο υπαρχει ακομα. Θενξ Γιωργο.

Εναν αλλον Γιωργο, αυτον του Tyre Shop, που βοηθησε οσο τον επαιρνε οικονομικα με τα 5 Dunlop και το ενα ζευγαρι mousse που αγοραστηκαν για τον αγωνα. Δεν εχω προλαβει ακομα να παω να δω τα παιδια, πρεπει να τους πω ευχαριστω και απο κοντα.

Πριν τεσσερεις μηνες εμεινα για δευτερη φορα στη ζωη μου απο μεση, ασχημα. Εκλασα μεντες, και πηρα τηλεφωνο με μιση καρδια εναν συστημενο απο φιλο φυσιοθεραπευτη. Οταν ηρθε πρωτη φορα σπιτι, του ειπα επι λεξη τα εξης: "Δεν θα κοψω το καπνισμα, και δεν θα κοψω το μηχανακι offroad. Για ολα τα υπολοιπα το βουλωνω και σε ακουω". "Και το αλκοολ" μου απαντησε. "Ξεχασες να συμπεριλαβεις και το αλκοολ". Ε, αγαπηθηκαμε στιγμιαια. Εκτος απο τις ασκησεις που κανω καθε μερα πλεον, εχω δει τρομερη δουλεια απο αποψη αντοχης στους αγωνες. Λιγοτερη κουραση, λιγοτερες τουμπες, καλυτερα αποτελεσματα. Γιατι τι να το κανω το γαματο μηχανακι, αν εγω που καθομαι πανω του ειμαι κουραδας; Ο Αλεξης λοιπον, εκτος απο υπερδιαστημικο ατομο με τρελλο χιουμορ (εγω τον φωναζω Λεμποφσκι) που με εχει ισιωσει για τα καλα, μου εβαλε στο μυαλο και την ιδεα της ασκησης και διατροφης για πρωτη φορα στη ζωη μου. Τρελλη διαφορα. Γενικα ειμαι απο τα ατομα που δεν βγαινω για προπονηση με το μηχανακι, καβαλαω μονο απο αγωνα σε αγωνα. Ουτε χρονο εχω, ουτε με παιρνει οικονομικα. Προσεχοντας ομως τον εαυτο μου, εχω δει τεραστια διαφορα με πριν. Γι' αυτο και μονο, και για να τον κανω ρομπα δημοσιως, ενα μεγαλο ευχαριστω στον Αλεξη Λεμποφσκι - τον πιο γαματο φυσιοθεραπευτη της Αθηνας.

Τελος, την φιλη μου που με ανεχεται, με γκαζωνει και γουσταρει σχεδον οσο κι εγω που παω και κυνηγαω την περιπετεια ακομα. Ειναι η καλυτερη, ξερει αυτη.

Δακρυσατε, ενταξει; Τελος τα μελο, το υποσχομαι.



i1237.photobucket.com/albums/ff462/Brodo...3/9b_zps076c5202.jpg
Ασχετη φωτο. Αυτος ειναι ο σκυλος του τσεχου Thomas Holman, γνωστος σε εμας απο το πρωτο Serres Rally το 2011. Ο Ισαακ τον υιοθετησε τις μερες του αγωνα και τον φωναζε Τζέκο. Υστερα απο 30 δευτερολεπτα ακριβως τον αγαπησαμε ολοι οι υπολοιποι. Οποτε τον βλεπω χαμογελαω σαν χαζος, ενα απογευμα στο Pogradec μας ειχε κανει να λυθουμε απο τα γελια με την εκρηκτικη ζωηραδα του, μιλαμε για το πιο φανταστικο Jack Russel του κοσμου. Εγινε το ανεπισημο μασκοτ της ομαδας μας για ολο το Ραλλυ.



Μερικες πληροφοριες για τον αγωνα, κατ' αρχην ποσο κοστισε η ολη φαση:

- Συμμετοχη 150 (απο 600) για γραμματειακο ελεγχο
- 400 ευρω ηταν το μεριδιο μου για ολα τα εξοδα του motorhome του Ισαακ, μεταφορα, βενζινες, διοδια, τα παντα.
- Μας προεκυψε τελευταια στιγμη κι ενα μπουγιουρντι για το support οχημα, ηθελαν 150 ευρω συμμετοχη, αρα 25 ευρω το ατομο.
- Αλλα 70 ευρω -και πολλα λεω- σε κοινο ταμειο για αγορα τροφιμων και γαλατα για το πρωινο και το βραδυνο μας για ολες τις μερες.
- Περιπου 50 ευρω ειχα δωσει εγω σε σουπερμαρκετ πριν φυγουμε για προσωπικα φαγητα που ηθελα μαζι μου. Τονους, ρυζι αφθονο, ξηρους καρπους και τα αγαπημενα μου Quaker με σοκολατα.
- Οι βενζινες του αγωνα (1400χλμ περιπου), με τιμες Αλβανιας δεν πρεπει να ξεπερασαν τα 150 ευρω.
- 5 ευρω εκανε μια καρτα Vodafone για Αλβανικο νουμερο.

Συνολικα λειψαμε σχεδον 10 μερες απο τη Ελλαδα. Ξεκινησαμε χαραματα Πεμπτης, επιστρεψαμε αργα το βραδυ του Σαββατου.

Πριν τον αγωνα, τρεχαμε δυο γεματες βδομαδες. Το τι πρεπει να οργανωσεις και να κουβαλας μαζι σου δεν λεγεται. Περαν του καθαρα αγωνιστικου εξοπλισμου του αναβατη, με διπλα και τριπλα σχεδον τα παντα (εκτος απο κρανος), μικρολεπτομερειες οπως Σταμπιλο μαρκαδορακια, σελοτεϊπ, μπαταριες, πολυπριζο, μανταλακια, μπουγαδο-συνεργα, φαρμακειο, φορτιστες, ωτοασπιδες, εξοπλισμο υπνου για το motorhome και χιλια δυο ακομα που τα εχω γραμμενα σε λιστα στο κινητο, δεν τα θυμαμαι απ εξω, ειναι αδυνατον. Μετα ειναι τα χαρτια για γραμματειακο ελεγχο. Διπλωμα, δαιβατηριο, ασφαλεια, πρασινες καρτες, φωτοτυπιες ολα. Προσθεσε και τα ανταλλακτικα, τα εργαλεια, εφεδρικα μπλιμπλικια και παει λεγοντας, μπορει και να σε στειλουν στο τρελλοκομειο. Ουσιαστικα πρεπει να χωρεσες ενα συνεργειο για το μηχανακι σου σε δυο κουτια.

Επομενος αγωνας -και ο αγαπημενος μου- τελος Αυγουστου, Serres Rally.

Για να βλεπω χερια.
Life should not be a journey to the grave with the intention
of arriving safely in a well preserved body, but rather
to skid in broadside in a cloud of smoke, thoroughly used up,
totally worn out and loudly proclaiming – “Wow! What a Ride!”
(Hunter S. Thompson)

Re: Rally Albania 7-14/6/2013 10 Ιουλ 2013 09:49 #20825

  • JOHNVOR
  • ( User )
  • OFFLINE
  • Senior
  • Posts: 102
  • Karma: 0
Μπραβο Αγγελε.
Γ@μ@τη περιγραφη, χορταστικη. Καταλαβαινει κανεις ποσο χαρηκε τον αγωνα ενας αγωνιζομενος απο την περιγραφη του.
Μην ξανακουσω χαζομαρες για το αν κουραστηκαμε απο την αναγνωση μιας τετοιας διηγησης.
Φοβερη διατυπωση, ακριβεστατη περιγραφη και μας εδωσε το κλιμα του αγωνα που μας εχει λειψει.
Επειδη ειμαι και εγω φαν του rally albania καταλαβαινω ακριβως το κλιμα που περιγραφεις.
Ηταν να ειμαι και εγω στην παρεα, αλλα μια ο συνοδηγος μια ο προυπολογισμος αλλα και ο φορτος εργασιας, ολα συνεβαλαν στο να μην ερθω.
Εβλεπα τα αποτελεσματα καθημερινα,λυπηθηκα για την πολυτιμη και τα ατυχα λοιπα παιδια,και χαρηκα για τα αποτελεσματα τα δικα σου και του Βασιλη.
Μπραβο και παλι και ευχαριστουμε για την περιγραφη(Νομιζω οτι ειναι η μοναδικη περιγραφη που κοντραρει του geco ....μετα απο τις δικες μου χαχαχαχα)
Καλο αγωνα στις Σερρες σε ολους!!!!!

Re: Rally Albania 7-14/6/2013 10 Ιουλ 2013 13:19 #20826

  • doc
  • ( Admin )
  • OFFLINE
  • Administrator
  • Posts: 4908
  • Karma: 18
Τη συνέχεια πότε θα την γράψεις?
Κάθε φέτος και καλύτερα...
Moderators: kalexaris
Time to create page: 4.91 seconds

Δεν είσαστε συνδεδεμένος.

.